نقش اجتناب تجربی ، پیشرفت تحصیلی و سرگشتگی ذهنی در پیش بینی علائم اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش اجتناب تجربی، پیشرفت تحصیلی و سرگشتگی ذهنی در پیش بینی علائم اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری آن را ۱۰۰ نفر از دانشجویان مشغول به تحصیل در دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی تهران تشکیل دادند که به شیوه نمونه گیری در دسترس و از طریق فراخوان در فضای مجازی (شبکه های اجتماعی و گروه های آموزشی دانشگاهی) انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه پذیرش و عمل نسخه دوم (AAQ-II)، پرسشنامه سرگشتگی ذهنی، معدل تحصیلی دانشجویان به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی و فرم کوتاه پرسشنامه اضطراب اجتماعی (SPIN) استفاده گردید و داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین اجتناب تجربی و سرگشتگی ذهنی با علائم اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معنادار و بین پیشرفت تحصیلی با علائم اضطراب اجتماعی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که سه متغیر پیش بینی کننده در مجموع ۴۸ درصد از واریانس علائم اضطراب اجتماعی را تبیین می کنند که در این میان اجتناب تجربی به عنوان قوی ترین پیش بین کننده شناخته شد و پس از آن به ترتیب سرگشتگی ذهنی و پیشرفت تحصیلی قرار داشتند. به عبارت دیگر، دانشجویانی که تمایل بیشتری به اجتناب از تجارب درونی ناخوشایند دارند و دچار سرگشتگی ذهنی بیشتری هستند، علائم اضطراب اجتماعی شدیدتری را تجربه می کنند و در مقابل، دانشجویانی که از پیشرفت تحصیلی بالاتری برخوردارند، نشانه های اضطراب اجتماعی کمتری نشان می دهند. بر اساس نتایج، می توان گفت اجتناب تجربی و سرگشتگی ذهنی به عنوان عوامل خطر و پیشرفت تحصیلی به عنوان یک عامل محافظتی در برابر اضطراب اجتماعی عمل می کنند و کاهش اجتناب، مدیریت سرگشتگی ذهنی و ارتقای عملکرد تحصیلی می تواند نقش موثری در پیشگیری و کاهش علائم اضطراب اجتماعی دانشجویان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

نقش اجتناب تجربی ، پیشرفت تحصیلی و سرگشتگی ذهنی در پیش بینی علائم اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان