نقش هوش هیجانی و خودنظم جویی در پیش بینی علائم اختلال افسردگی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش هوش هیجانی و خودنظم جویی در پیش بینی علائم اختلال افسردگی دانشجویان انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری آن را ۱۰۰ نفر از دانشجویان مشغول به تحصیل در دانشگاه پیام نور شادگان تشکیل دادند که به شیوه نمونه گیری در دسترس و از طریق فراخوان در فضای مجازی (شبکه های اجتماعی و گروه های آموزشی دانشگاهی) انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه هوش هیجانی شاته، پرسشنامه خودنظم جویی و پرسشنامه افسردگی بک نسخه دوم (BDI-II) استفاده گردید و داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین هوش هیجانی و خودنظم جویی با علائم افسردگی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که دو متغیر پیش بینی کننده در مجموع ۴۴ درصد از واریانس علائم افسردگی را تبیین می کنند که در این میان خودنظم جویی به عنوان قوی ترین پیش بین کننده شناخته شد و پس از آن هوش هیجانی قرار داشت. به عبارت دیگر، دانشجویانی که از هوش هیجانی بالاتری در شناسایی، درک و مدیریت هیجانات برخوردارند و توانایی بیشتری در خودنظم جویی و کنترل رفتارهای تکانشی دارند، علائم افسردگی کمتری را تجربه می کنند. بر اساس نتایج، می توان گفت هوش هیجانی و خودنظم جویی هر دو به عنوان عوامل محافظتی در برابر افسردگی عمل می کنند و تقویت این دو سازه از طریق برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی می تواند نقش موثری در پیشگیری و کاهش علائم افسردگی در دانشجویان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

: هوش هیجانی ، خودنظم جویی ، افسردگی ، دانشجویان.