اثربخشی درمان تحلیل تابعی بر فراهیجان، نشاط ذهنی و مقابله با بیماری در بیماران روان تنی پوستی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان تحلیل تابعی بر فراهیجان، نشاط ذهنی و مقابله با بیماری در بیماران روان تنی پوستی انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود و جامعه آماری آن را کلیه بیماران مبتلا به بیماری روان تنی پوستی مراجعه کننده به مراکز تشخیص درمان شهر تهران در سه ماهه دوم سال ۱۴۰۴ تشکیل دادند که از میان آنها ۱۰۰ نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه فراهیجان (میتمانسگروبر و بک، ۲۰۰۹)، پرسشنامه نشاط ذهنی (رایان و فردریک، ۱۹۹۷) و پرسشنامه مقابله با بیماری (باسینگ و همکاران، ۲۰۰۴) استفاده گردید و گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت درمان تحلیل تابعی بر اساس پروتکل تسای و همکاران (۱۳۹۸) قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که درمان تحلیل تابعی با تغییرات معناداری در فراهیجان، نشاط ذهنی و مقابله با بیماری در بیماران مبتلا به اختلالات روان تنی پوستی همراه بوده است و مداخلات مبتنی بر رابطه درمانی و فرایندهای هیجانی توانسته اند به طور هم زمان بر ابعاد شناختی، هیجانی و رفتاری تجربه بیماری اثر بگذارند. بهبود مشاهده شده در راهبردهای مقابله با بیماری از اهمیت بالینی ویژه ای برخوردار است، زیرا مقابله سازگارانه می تواند نقش مهمی در کاهش پریشانی، افزایش پایبندی به درمان های پزشکی و بهبود کیفیت زندگی بیماران ایفا کند. بر اساس نتایج، درمان تحلیل تابعی می تواند به عنوان یک رویکرد مکمل در کنار درمان های پزشکی در مدیریت اختلالات روان تنی پوستی مورد توجه قرار گیرد و ادغام مداخلات روان شناختی و پزشکی می تواند به ارائه رویکردی جامع تر در درمان این بیماران کمک کند.

کلیدواژه ها:

: درمان تحلیل تابعی ، فراهیجان ، نشاط ذهنی ، مقابله با بیماری ، بیماران روان تنی پوستی.