نقش نگرش به پول در ارتباط بین درآمد خانواده و رضایت روانی دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی نقش نگرش به پول در رابطه بین درآمد خانواده و رضایت روانی دانش آموزان بود. پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بوده و با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه اول و دوم در مدارس شهر/منطقه مورد مطالعه در سال تحصیلی … بود که از میان آن ها نمونه ای به حجم ۳۰۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد.ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه رضایت روانی دانش آموزان، پرسشنامه نگرش به پول و مقیاس وضعیت اقتصادی خانواده بود. روایی ابزارها از طریق روایی محتوا و روایی سازه (تحلیل عاملی تاییدی) و پایایی آن ها با استفاده از آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تایید شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SmartPLS و روش بوت استرپینگ تحلیل شدند.یافته های پژوهش نشان داد که درآمد خانواده تاثیر مثبت و معناداری بر رضایت روانی دانش آموزان دارد. همچنین نگرش به پول اثر مثبت و قوی تری بر رضایت روانی دارد. مهم تر از آن، نتایج نشان داد که نگرش به پول نقش تعدیل گر معناداری در رابطه بین درآمد خانواده و رضایت روانی ایفا می کند؛ به گونه ای که در سطوح بالای نگرش مثبت به پول، اثر درآمد بر رضایت روانی تقویت می شود و در سطوح پایین یا منفی، این اثر تضعیف می گردد. همچنین مدل پژوهش توانست بخش قابل توجهی از تغییرات رضایت روانی دانش آموزان را تبیین کند.در مجموع می توان نتیجه گرفت که سلامت روان دانش آموزان صرفا تابع وضعیت اقتصادی خانواده نیست، بلکه نگرش به پول به عنوان یک عامل شناختی–روانی نقش کلیدی در تفسیر و اثرگذاری شرایط اقتصادی دارد.