نقش هوش هیجانی و سرسختی روان شناختی در پیش بینی علائم اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش هوش هیجانی و سرسختی روان شناختی در پیش بینی علائم اختلال اضطراب اجتماعی دانشجویان انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری آن را ۱۰۰ نفر از دانشجویان مشغول به تحصیل در مقاطع مختلف تشکیل دادند که به شیوه نمونه گیری در دسترس و از طریق فراخوان در فضای مجازی (شبکه های اجتماعی و گروه های آموزشی دانشگاهی) انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه هوش هیجانی شاته، مقیاس سرسختی روان شناختی اهواز و فرم کوتاه پرسشنامه اضطراب اجتماعی (SPIN) استفاده گردید و داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین هوش هیجانی و سرسختی روان شناختی با علائم اضطراب اجتماعی رابطه منفی و معناداری وجود دارد، به طوری که افزایش هر یک از این متغیرها با کاهش نشانه های اضطراب اجتماعی همراه است. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که دو متغیر پیش بینی کننده در مجموع ۴۲ درصد از واریانس علائم اضطراب اجتماعی را تبیین می کنند که در این میان سرسختی روان شناختی به عنوان قوی ترین پیش بین کننده شناخته شد و پس از آن هوش هیجانی قرار داشت. به عبارت دیگر، دانشجویانی که از هوش هیجانی بالاتری برخوردارند، توانایی بیشتری در شناسایی، درک و مدیریت هیجانات خود دارند و در نتیجه در موقعیت های اجتماعی با اضطراب کمتری مواجه می شوند. همچنین سرسختی روان شناختی با مولفه های تعهد، کنترل و مبارزه جویی، به دانشجویان کمک می کند تا موقعیت های اجتماعی را به جای تهدید، به عنوان چالش درک کنند و واکنش های انطباقی تری نشان دهند. بر اساس نتایج، می توان گفت هوش هیجانی و سرسختی روان شناختی هر دو به عنوان عوامل محافظتی در برابر اضطراب اجتماعی عمل می کنند و تقویت این دو سازه از طریق برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی می تواند نقش موثری در پیشگیری و کاهش علائم اضطراب اجتماعی در دانشجویان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، سرسختی روان شناختی ، اضطراب اجتماعی ، دانشجویان.