اثربخشی آموزش والدگری مثبت بر ادراک حمایت اجتماعی نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش والدگری مثبت بر ادراک حمایت اجتماعی نوجوانان در شهر بجنورد انجام شد.روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری تمامی دانش آموزان دختر متوسطه اول شهر بجنورد که در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ مشغول به تحصیل بودند که از بین آن ها با استفاده از نمونه گیری در دسترس تعداد ۳۰ نفر از مادرانی نمره دخترانشان در آزمون ادراک حمایت اجتماعی پرسیدانو و هلر(۱۹۹۱)کمتر از میانگین نمونه هنجار (۴/۱۳)بود به عنوان نمونه انتخاب شدند. سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند.گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۲ ساعته آموزش داده شدند. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر انجام شد. یافته ها نشان داد که آموزش والدگری مثبت بر ادراک حمایت اجتماعی نوجوانان تاثیر معناداری دارد (۰۵/۰). همچنین نتایج حاصل از تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر بر روی میانگین های ادراک حمایت اجتماعی خانواده در گروه مداخله در مرحله پیگیری یک ماهه نیز حفظ شده بود. در مجموع با استفاده از نتایج بدست آمده از این پژوهش آموزش والدگری مثبت می تواند موجب افزایش ادارک حمایت اجتماعی نوجوانان گردد.

کلیدواژه ها:

والدگری مثبت ، ادراک حمایت اجتماعی ، نوجوانان