تاثیر بهره گیری از هوش مصنوعی بر شایستگی معلمان با در نظر گرفتن نقش میانجی پذیرش تکنولوژی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر بهره گیری از هوش مصنوعی بر شایستگی معلمان با در نظر گرفتن نقش میانجی پذیرش تکنولوژی بود. این مطالعه از نوع کاربردی و با رویکرد کمی، به روش همبستگی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری انجام گرفت. جامعه آماری شامل کلیه معلمان شاغل جزیره کیش در سال تحصیلی ۰۵–۱۴۰۴ بود که از میان آن ها، با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده و بر اساس جدول کرجسی و مورگان، ۱۸۶ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه هوش مصنوعی ماکیلاف (۲۰۲۱)، پرسشنامه شایستگی های حرفه ای اسپنسر (۲۰۱۱) و پرسشنامه تکنولوژی فناوری چن و همکاران (۲۰۱۴) بود. روایی صوری و محتوایی ابزارها از طریق نظر متخصصان علوم تربیتی و تکنولوژی آموزشی تایید شد و پایایی آن ها نیز با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه هوش مصنوعی ۸۹/۰، پذیرش تکنولوژی ۸۷/۰ و برای شایستگی های حرفه ای ۹۱/. مورد تایید قرار گرفت. تحلیل داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی و تحلیل مسیر با استفاده از نرم افزار PLS صورت پذیرفت. یافته های پژوهش نشان داد که پذیرش فناوری نقش میانجی و معناداری در رابطه بین بهره گیری از هوش مصنوعی با شایستگی های حرفه ای معلمان ایفا می کند (β=۰.۵۶۱، Sobel=۱۳.۴۱۲، p<۰.۰۵). علاوه بر این، بهره گیری از هوش مصنوعی تاثیر مستقیم، مثبت و قوی بر شایستگی حرفه ای معلمان داشت (β=۰.۵۱، R²=۰.۵۱)، و ارتباط آن با پذیرش تکنولوژی نیز معنادار و قابل توجه بود (β=۰.۶۳، R²=۰.۶۵). شایستگی حرفه ای با پذیرش تکنولوژی رابطه ای مثبت، معنادار و قوی نشان داد (β=۰.۵۹، R²=۰.۵۲). همچنین شاخص های برازش مدل (SRMR=۰.۰۷، NFI=۱.۹۷، GOF=۰.۶۹) نشان داد که مدل مفهومی پژوهش از تطابق قابل قبول و معناداری با داده های تجربی برخوردار بوده و تایید شد. این نتایج بیانگر آن است که ارتقاء شایستگی های حرفه ای معلمان می تواند از طریق ادغام موثر فناوری هوش مصنوعی و تقویت نگرش مثبت نسبت به شایستگی های فردی و حرفه ای آنان به دست آید.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شایستگی ، پذیرش تکنولوژی