نقش فناوری های هوشمند و هوش مصنوعی در بهبود برنامه ریزی آموزشی و درسی مدارس

پیدایش فناوری های هوشمند و هوش مصنوعی، ساختار نظام های آموزشی را با دگرگونی های بنیادین مواجه کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری های هوشمند و هوش مصنوعی در بهبود و بهینه سازی برنامه ریزی آموزشی و درسی مدارس به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که ادغام ابزارهای هوشمند نظیر سیستم های یادگیری تطبیقی، پلتفرم های ارزیابی خودکار و تحلیل گرهای کلان داده، فرآیند سنتی و یکپارچه برنامه ریزی درسی را به سمتی پویا، شخصی سازی شده و متناسب با نیازهای فردی دانش آموزان سوق می دهد. این ابزارها با تحلیل دقیق رفتار آموزشی یادگیرندگان، نقاط قوت و ضعف آن ها را شناسایی کرده و به طراحان آموزشی در تدوین محتوای منعطف یاری می رسانند. در نتیجه، هوش مصنوعی نه تنها کارایی معلمان و مدیران را در مدیریت زمان و تخصیص منابع آموزشی افزایش می دهد، بلکه با ایجاد بستر عدالت آموزشی و یادگیری تعاملی، کیفیت خروجی های تحصیلی را به طور چشمگیری ارتقا می بخشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فناوری های هوشمند ، برنامه ریزی آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، یادگیری شخصی سازی شده