نقش اجتناب تجربی و تاب اوری هیجانی در پیش بینی و کنترل علائم اختلال افسردگی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش اجتناب تجربی و تاب آوری هیجانی در پیش بینی و کنترل علائم اختلال افسردگی دانشجویان انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری آن را ۱۰۰ نفر از دانشجویان تشکیل دادند که به شیوه نمونه گیری در دسترس و از طریق فراخوان در فضای مجازی (شبکه های اجتماعی و گروه های آموزشی) انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه پذیرش و عمل نسخه دوم (AAQ-II)، مقیاس تاب آوری هیجانی (ERS) و پرسشنامه افسردگی بک نسخه دوم (BDI-II) استفاده گردید و داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین اجتناب تجربی با علائم افسردگی رابطه مثبت و معنادار و بین تاب آوری هیجانی با علائم افسردگی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که دو متغیر پیش بینی کننده در مجموع ۴۲ درصد از واریانس علائم افسردگی را تبیین می کنند که در این میان اجتناب تجربی به عنوان قوی ترین پیش بین کننده شناخته شد و پس از آن تاب آوری هیجانی قرار داشت. به عبارت دیگر، دانشجویانی که تمایل بیشتری به اجتناب از تجارب درونی ناخوشایند دارند، علائم افسردگی شدیدتری را تجربه می کنند و در مقابل، افرادی که از تاب آوری هیجانی بالاتری برخوردارند، توانایی بیشتری در کنترل و کاهش نشانه های افسردگی دارند. بر اساس نتایج، می توان گفت اجتناب تجربی به عنوان یک عامل خطر و تاب آوری هیجانی به عنوان یک عامل محافظتی در برابر افسردگی عمل می کنند و تقویت مهارت های پذیرش تجارب درونی و افزایش ظرفیت تحمل هیجانات منفی می تواند نقش موثری در پیشگیری و کاهش علائم افسردگی دانشجویان داشته باشد. بنابراین، طراحی مداخلات روان شناختی مبتنی بر پذیرش و تعهد و آموزش راهبردهای تنظیم هیجان برای دانشجویان در معرض خطر افسردگی به شدت توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

اجتناب تجربی ، تاب آوری هیجانی ، افسردگی ، دانشجویان