آموزش به مثابه رهایی: طراحی الگوی مدرسه درون زا برای توان افزایی زندانیان

آموزش در نظام های اصلاحی و تربیتی، یکی از موثرترین ابزارهای بازپروری، بازاجتماعی سازی و کاهش بازگشت مجدد افراد به چرخه جرم محسوب می شود. در سال های اخیر، رویکردهای نوین آموزشی بر این اصل استوار شده اند که یادگیری صرفا انتقال دانش نیست، بلکه فرآیندی برای توانمندسازی، تقویت هویت فردی، افزایش خودکارآمدی و ایجاد فرصت های جدید برای مشارکت اجتماعی به شمار می آید. پژوهش حاضر با تمرکز بر مفهوم «مدرسه درون زا» به دنبال ارائه الگویی است که آموزش را متناسب با نیازها، ظرفیت ها، تجربه های زیسته و شرایط فرهنگی و اجتماعی زندانیان طراحی کند. در این الگو، مشارکت فعال فراگیران، بهره گیری از آموزش های مهارتی، توسعه مهارت های زندگی، یادگیری مشارکتی و تقویت مسئولیت پذیری اجتماعی به عنوان ارکان اصلی مورد توجه قرار می گیرد. انتظار می رود استقرار چنین الگویی ضمن افزایش سرمایه انسانی زندانیان، زمینه بازگشت موفق آنان به جامعه، کاهش نرخ تکرار جرم، ارتقای کیفیت زندگی فردی و اجتماعی و افزایش اثربخشی برنامه های اصلاح و تربیت را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، توان افزایی زندانیان ، مدرسه درون زا ، بازپروری ، بازاجتماعی سازی