بررسی نقش مشارکت والدین در آموزش و خودپنداشت تحصیلی در پیش بینی نگرش تحصیلی در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مشارکت والدین در آموزش و خودپنداشت تحصیلی در پیش بینی نگرش تحصیلی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی ناحیه ۴ شهر شیراز و والدین آنها در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ انجام شد. این تحقیق به لحاظ هدف کاربردی و بر اساس روش جمع آوری اطلاعات، از نوع توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل همه دانش آموزان پایه ششم ابتدایی ناحیه ۴ شهر شیراز و والدین آنها به عنوان جامعه آماری بودند که با استعلام از اداره آموزش و پرورش این ناحیه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ تعداد دانش آموزان برابر با ۱۷۵۰ نفر بود. با توجه به حجم زیاد و احتمال عدم همکاری جامعه آماری، نمونه آماری با توجه به جدول کرجسی و مورگان تعداد ۳۱۵ دانش آموز و ۳۱۵ نفر از والدین آنها(یک والد) با روش نمونه گیری خوشه ای مرحله ای انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در پژوهش حاضر شامل پرسشنامه های خودپنداشت تحصیلی چن و تومسون (۲۰۰۴)، مقیاس نگرش تحصیلی اکبری (۱۳۸۳) پرسشنامه مشارکت والدین هولیهان (۲۰۱۵) بود. داده های جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی نظیر ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به کمک نرم افزار آماری SPSS۲۲ تجزیه و تحلیل شدند. یافته های پژوهش حاکی از تایید رابطه مثبت و معنادار بین متغیرهای خودپنداشت تحصیلی و مشارکت والدین در آموزش با نگرش تحصیلی بود. بنابر این با افزایش دادن و مشارکت والدین آنها در آموزش و خودپنداشت تحصیلی دانش آموزان، می توان شاهد بهبود نگرش تحصیلی دانش آموزان بود.