نقش هوش مصنوعی در تحول فرایندهای یاددهی یادگیری و ارتقای کیفیت آموزش در نظام های آموزشی معاصر

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در تحول فرایندهای یاددهی-یادگیری و ارتقای کیفیت آموزش در نظام های آموزشی معاصر انجام شده است. در عصر تحولات شتابان فناوری، هوش مصنوعی به عنوان یکی از تاثیرگذارترین فناوری های نوظهور، نظام های آموزشی را در سراسر جهان دستخوش تغییرات بنیادین ساخته است. این فناوری با قابلیت های بی نظیر خود در شخصی سازی یادگیری، خودکارسازی فرایندهای آموزشی، ارائه بازخورد فوری و تحلیل داده های یادگیری، افق های جدیدی را در حوزه تعلیم و تربیت گشوده است. یافته های پژوهش های داخلی و بین المللی نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با کاهش بار شناختی معلمان، بهینه سازی فرایندهای برنامه ریزی درسی، تسهیل یادگیری شخصی سازی شده و افزایش دسترسی به منابع آموزشی باکیفیت، به طور چشمگیری کیفیت آموزش را ارتقا بخشد. با این حال، چالش های متعددی نظیر نگرانی های اخلاقی، مسائل حریم خصوصی، خطر وابستگی افراطی به فناوری و نیاز به توانمندسازی معلمان، موانعی جدی بر سر راه استفاده موثر از این فناوری در نظام های آموزشی محسوب می شوند. این مقاله با بهره گیری از چارچوب های معتبر بین المللی و پژوهش های انجام شده در ایران، به تحلیل ابعاد مختلف تاثیر هوش مصنوعی بر فرایندهای یاددهی-یادگیری پرداخته و بر ضرورت اتخاذ رویکردی متوازن، اخلاق محور و انسان محور در به کارگیری این فناوری تاکید می کند. نتایج حاکی از آن است که هوش مصنوعی، نه به عنوان جایگزین معلمان، بلکه به عنوان شریکی هوشمند و توانمندساز، می تواند تحولی عظیم در نظام های آموزشی ایجاد کند و زمینه ساز شکل گیری آموزش هایی فراگیر، عادلانه و باکیفیت برای همه دانش آموزان گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تحول آموزشی ، یاددهی-یادگیری ، کیفیت آموزش ، شخصی سازی یادگیری ، نظام های آموزشی