اقدام پژوهی : چگونه توانستم بر چالش کم تحرکی خود غلبه کنم؟

کم تحرکی، پدیده ای رو به رشد در سبک زندگی مدرن و زنگ خطری جدی برای سلامت فردی و اجتماعی محسوب می شد و بی اعتنایی به این روند، می توانست باعث افزایش چشمگیر بیماری های مزمن و کاهش کلی کیفیت زندگی گردد؛ بنابراین توجه و اقدام فوری در این زمینه، امری ضروری بود. این پژوهش با هدف بهبود و افزایش سطح فعالیت بدنی اینجانب به منظور غلبه بر این وضعیت کم تحرکی شکل گرفت. در ابتدا، بر اهمیت توجه به خطرات کم تحرکی تاکید شد و ضرورت ایجاد تغییرات مثبت در سبک زندگی احساس گردید.پژوهش حاضر از نوع کیفی و اقدام پژوهی است .برای درک بهتر وضعیت موجود، از دو ابزار «مشاهده» و «مصاحبه» بهره گرفته شد. سپس طی یک دوره یک هفته ای، مشاهدات بنده به منظور شناسایی الگوهای رفتاری و میزان تحرک ثبت و یادداشت شد. متعاقبا، با انجام مصاحبه ای با والدین، یافته های حاصل از مشاهدات مبنی بر وضعیت کم تحرکی اینجانب تایید گردید و ابعاد بیشتری از وضعیت مورد بررسی قرار گرفت. سپس بر اساس اطلاعات جمع آوری شده، مجموعه ای از راهکارهای عملی و اثربخش انتخاب گردید و این راهکارها توسط همکاران نیز تایید شد. این راهکارها به مدت دو هفته به طور مداوم اجرا گشت و همچنین مجددا با همان افراد قبلی(والدینم) پس از اجرای راه حل ها مصاحبه شد و طبق گفته های آنها هم تغییرات مطلوب راه حل های اجرایی تایید شد. نتایج حاصل از این دوره اجرایی، نشان دهنده پیشرفت قابل توجه و ایجاد تغییرات مثبت در سطح فعالیت بدنی بود که موید موفقیت رویکرد اتخاذشده در این اقدام پژوهی گشت.