نقش تاب آوری هیجانی و سابقه تجارب آسیب زای اجتماعی در پیش بینی علائم اختلال افسردگی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش تاب آوری هیجانی و سابقه تجارب آسیب زای اجتماعی در پیش بینی علائم اختلال افسردگی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع پیش بینی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان مشغول به تحصیل در دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری در سال جاری بود که از میان آن ها ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری دردسترس از طریق فراخوان در پیام رسان های داخلی (سروش، ایتا و بله) انتخاب شدند. شرکت کنندگان به سه پرسشنامه استاندارد شامل مقیاس تاب آوری هیجانی، پرسشنامه تجارب آسیب زای دوران کودکی و پرسشنامه افسردگی بک پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین تاب آوری هیجانی با علائم افسردگی رابطه منفی و معنادار و بین سابقه تجارب آسیب زای اجتماعی با علائم افسردگی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. تحلیل رگرسیون گام به گام آشکار کرد که تجارب آسیب زای اجتماعی به تنهایی و تاب آوری هیجانی به همراه آن، پیش بینی کننده های معناداری برای علائم افسردگی هستند. تاب آوری هیجانی به عنوان یک عامل محافظتی و سابقه تجارب آسیب زای اجتماعی به عنوان یک عامل خطر در برابر افسردگی دانشجویان عمل می کنند. تقویت تاب آوری هیجانی از طریق آموزش مهارت های تنظیم هیجان و مداخلات پیشگیرانه برای کاهش اثرات منفی تجارب آسیب زای اولیه می تواند به عنوان یک راهبرد موثر در کاهش علائم افسردگی دانشجویان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری هیجانی ، تجارب آسیب زای اجتماعی ، اختلال افسردگی ، دانشجویان ، دانشگاه آزاد اسلامی ساری ، فضای مجازی