اقدام پژوهی : چگونه استفاده از تصاویر واقعی و سناریوهای بصری توانست به یادگیری فعال زبان انگلیسی در کلاس کمک کند

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از تصاویر واقعی و سناریوهای بصری بر یادگیری فعال زبان انگلیسی انجام شده است. جامعه آماری شامل ۲۴ دانش آموز دختر پایه دوازدهم رشته تجربی دبیرستان هیات امنایی قلم چی در کرج ناحیه ۳ بود که به دلیل دوگانگی شدید سطح زبانی (گروهی با پیش زمینه قوی از کلاس های خصوصی و گروهی با پایه بسیار ضعیف)، دچار انفعال، اضطراب زبانی بالا و ضعف مهارت های گفتاری و نوشتاری شده بودند. این مسئله به دلیل تناوب مداوم کلاس های حضوری و مجازی در بستر شاد (ناشی از آلودگی هوا و شرایط خاص سال تحصیلی) تشدید یافته بود. داده ها با استفاده از مشاهده مستقیم، مصاحبه نیمه ساختاریافته با دانش آموزان و همکاران، و پرسشنامه استاندارد اضطراب کلاس زبان خارجی (FLCAS) در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون گردآوری شد. پس از تحلیل شواهد ۱، سه راهکار اصلی طراحی و طی چهار هفته اجرا گردید: آموزش واژگان از طریق ارتباط تصویری و ماندگاری سازی در حافظه بلندمدت (مانند تصاویر مادربزرگ و میوه های رنگارنگ)، تدریس گرامر معلوم و مجهول با تصاویر متوالی و داستانی (مانند تصاویر سرایدار مدرسه و پنکیک)، و ارتقای مهارت نوشتاری از جملات ساده به پاراگراف با استفاده از تصاویر روزمره و شخصی. یافته های حاصل از مقایسه شواهد ۱ و ۲ (با استفاده از جدول های ۶W) نشان داد که مشارکت داوطلبانه دانش آموزان از ۴ به ۱۷ نفر افزایش، تعداد دانش آموزان ساکت از ۱۴ به ۳ نفر کاهش، میانگین نمره اضطراب زبانی از ۱۱۸/۴ به ۹۲/۷ تنزل، و میانگین نمره مهارت نوشتاری از ۴/۲ به ۷/۶ صعود یافته است. نتیجه نهایی آنکه تصاویر واقعی و سناریوهای بصری با فعال سازی نظام رمزگردانی دوگانه در مغز (نظریه پائیرویو) و ایجاد یادگیری موقعیتی و بافت مند (نظریه لیو و ونگر)، توانستند انفعال کلاس را به مشارکت پویا، اضطراب را به اعتماد به نفس، و ضعف نوشتاری را به تولید معنا تبدیل کنند. این رویکرد در هر دو محیط حضوری و مجازی اثربخش بوده و می تواند الگویی عملی برای دبیران زبان انگلیسی به ویژه در شرایط تناوب آموزشی باشد .