اقدام پژوهی : چگونه توانستم با بهره گیری از ارتباط ریاضی با زندگی واقعی، نگرش منفی دانش آموزان را به این درس تغییر دهم و انگیزه یادگیری را در آنان ارتقا دهم

این اقدام پژوهی با هدف تغییر نگرش منفی دانش آموزان به درس ریاضی و افزایش انگیزه یادگیری آنان از طریق ایجاد ارتباط میان مفاهیم ریاضی و زندگی واقعی انجام شد. جامعه آماری شامل ۳۰ دانش آموز پایه نهم دبیرستان دخترانه حجاب در منطقه ۱۹ تهران بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل مشاهده مستقیم، گفت وگوهای نیمه ساختاریافته، نظرخواهی از همکاران (مدیر، معاون آموزشی، مشاور و دبیران)، بررسی نمرات تحصیلی و پرسشنامه استاندارد نگرش به ریاضی Fennema-Sherman (با آلفای کرونباخ ۰/۸۶) بود که در دو مرحله شواهد ۱ (پیش آزمون) و شواهد ۲ (پس آزمون) اجرا شد. پس از تحلیل داده ها و شناسایی ریشه مسئله (شکاف میان ریاضی مدرسه و زندگی واقعی، ترس از خطا، روش های سنتی تدریس و شرایط ناپایدار آموزش ترکیبی)، راهکارهای پنج گانه شامل آموزش مفهومی مبتنی بر موقعیت های واقعی، ایجاد فضای امن یادگیری، فعالیت های پروژه محور و کنفرانس کلاسی، مشارکت در جشنواره خوارزمی و پشتیبانی فردی به مدت شش ماه اجرا شد. یافته های پژوهش نشان داد میانگین نمره پرسشنامه نگرش از ۴۲ به ۵۸ افزایش یافت (۱۶ نمره)، مشارکت کلاسی از ۳۰٪ به ۶۵٪ رسید، تعداد دانش آموزان ضعیف (نمره زیر ۱۰) از ۹ نفر به ۳ نفر کاهش و دانش آموزان ممتاز (نمره بالای ۱۷) از ۲ نفر به ۷ نفر افزایش یافت. همچنین فراوانی جملات منفی درباره ریاضی از ۴-۵ بار در روز به کمتر از ۱ بار در هفته کاهش یافت و ۷۳٪ دانش آموزان کاربرد ریاضی را در زندگی واقعی درک کردند. تحلیل مقایسه ای با استفاده از جدول ۶W (چه، کجا، کی، چه کسی، چرا، چگونه) در دو مرحله شواهد ۱ و ۲ انجام شد. نتیجه گیری کلی پژوهش حاکی از آن است که بهره گیری از ارتباط ریاضی با زندگی واقعی در کنار ایجاد فضای امن و فعالیت های پروژه محور، تاثیر معناداری بر تغییر نگرش منفی و افزایش انگیزه یادگیری دانش آموزان دارد و این روش می تواند در سایر مدارس و دروس مشابه نیز کاربرد موثری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

: نگرش به ریاضی ، انگیزه یادگیری ، ارتباط ریاضی با زندگی واقعی ، یادگیری معنادار