اقدام پژوهی : چگونه توانستم بر اجرای منظم کلاس های مجازی در شرایط بحرانی نظارت کرده و مشارکت هنرآموزان و هنرجویان را افزایش دهم؟

پژوهش حاضر با هدف بررسی و بهبود نظارت بر اجرای منظم کلاس های مجازی و افزایش مشارکت هنرآموزان و هنرجویان در شرایط بحرانی انجام شد. مسئله پژوهش از آنجا شکل گرفت که در سال تحصیلی جاری، به دلیل تعطیلی های مکرر ناشی از برودت هوا، ناترازی انرژی، آلودگی هوا و همچنین شرایط خاص ناشی از جنگ تحمیلی آمریکا و رژیم صهیونیستی، بخش قابل توجهی از فرایند آموزشی هنرستان شهید همت منطقه ۱۸ تهران به صورت مجازی برگزار شد. از آنجا که این سال، نخستین تجربه اینجانب در سمت معاون آموزشی بود، نظارت بر استمرار آموزش و حفظ مشارکت هنرجویان به یکی از دغدغه های اصلی من تبدیل شد. این پژوهش به روش اقدام پژوهی و با مشارکت ۲۰ نفر از هنرجویان، هنرآموزان، مدیر، معاونان، مشاور و خانواده ها انجام گرفت. ابزارهای گردآوری داده ها شامل مشاهده مستقیم، مصاحبه نیمه ساختاریافته، بررسی اسناد آموزشی، پرسشنامه مشارکت تحصیلی دانش آموزان و جدول تحلیل شش پرسشی (۶W) بود. پس از تحلیل داده ها، راهکارهایی همچون تشکیل گروه همیاران آموزشی، واگذاری مسئولیت در گروه های مجازی، پیگیری مستمر وضعیت هنرجویان، تقویت ارتباط با خانواده ها و استقرار نظام منظم نظارت آموزشی طراحی و اجرا شد. یافته های پژوهش نشان داد که اجرای این راهکارها موجب افزایش نظم حضور در کلاس های مجازی، بهبود مشارکت آموزشی، افزایش مسئولیت پذیری هنرجویان، ارتقای تعامل میان مدرسه و خانواده و افزایش رضایت هنرآموزان شد. همچنین مقایسه شواهد پیش و پس از اجرای راهکارها بیانگر آن بود که بخش قابل توجهی از مشکلات شناسایی شده کاهش یافته و اهداف پژوهش تا حد زیادی محقق شده است. نتایج این پژوهش نشان داد که استفاده از ظرفیت دانش آموزان، پیگیری مستمر و مدیریت مشارکتی می تواند در حفظ کیفیت آموزش و استمرار فرایند یادگیری در شرایط بحرانی نقش موثری ایفا کند.

کلیدواژه ها:

: آموزش مجازی ، مشارکت تحصیلی ، نظارت آموزشی ، مدیریت بحران آموزشی ، اقدام پژوهی