هوش مصنوعی در طراحی سوالات امتحانی هوشمند

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 92

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EDUNIVIN03_152

تاریخ نمایه سازی: 29 شهریور 1405

چکیده مقاله:

در نظام های آموزشی معاصر که طراحی سوالات امتحانی یکی از زمان برترین، تخصصی ترین و حساسترین وظایف معلمان محسوب می شود و کیفیت سوالات مستقیما بر اعتبار و کارایی فرآیند ارزشیابی و در نتیجه، بر انگیزه، عملکرد و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تاثیر می گذارد، هوش مصنوعی با قابلیت های شگفت انگیز خود در تحلیل دقیق محتوای درسی، شناسایی سطوح مختلف شناختی (از یادآوری تا خلاقیت)، تولید انبوه و متنوع سوالات در قالب های گوناگون، و شخصی سازی آزمون ها بر اساس نیازها و توانایی های فردی دانش آموزان، به عنوان یک دستیار توانمند و خلاق می تواند فرآیند طراحی سوال را از یک فعالیت پرزحمت، سلیقه ای و محدود به یک فرآیند علمی، دقیق، سریع و پویا تبدیل کند و این پژوهش که با هدف بررسی جامع کاربردهای عملی، مکانیزم های تاثیرگذاری، فرصت ها و چالش های طراحی سوالات امتحانی هوشمند با کمک هوش مصنوعی انجام شده است، نشان می دهد که این فناوری با توانایی های منحصربه فردی نظیر تولید سوالات چندگزینه ای، تشریحی، تحلیلی و حتی عملکردی با سطوح دشواری متنوع، تطابق دقیق با اهداف آموزشی و استانداردهای درسی، ارائه بازخوردهای تحلیلی برای هر سوال، و امکان ایجاد بانک های سوالی پویا و به روز، می تواند به طور چشمگیری کیفیت، تنوع و عینیت ارزشیابی را افزایش دهد و بار سنگین طراحی سوال را از دوش معلمان بردارد؛ بااین حال، یافته های این پژوهش بر این نکته تاکید دارد که استفاده از هوش مصنوعی در طراحی سوال، با چالش های مهمی ازجمله خطر کاهش خلاقیت و قضاوت حرفه ای معلمان، احتمال تولید سوالات کلیشه ای و تکراری، ناتوانی در درک ظرایف زبانی و فرهنگی، سوگیری های پنهان در داده های آموزشی، و همچنین نگرانی های مربوط به امنیت و اصالت آزمون ها مواجه است و در غیاب نظارت انسانی، ممکن است به جای تنوع بخشی، به یکنواختی و کاهش عمق ارزشیابی منجر شود؛ در نهایت، پژوهش بر ضرورت طراحی سیستم های ترکیبی انسانی-ماشینی، توانمندسازی معلمان در تعامل با این ابزارها، تدوین استانداردهای کیفیت سوال، و ایجاد سازوکارهای نظارت و بازبینی انسانی تاکید می ورزد تا بتوان از ظرفیت های هوش مصنوعی برای ارتقای کیفیت، سرعت و عدالت در فرآیند ارزشیابی بهره برداری کرد و گامی موثر در جهت تحول نظام های سنجش سنتی برداشت.

نویسندگان

منصوره گودرزی

کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی