نقش شبکه های اجتماعی در برندسازی شخصی فارغ التحصیلان فنی وحرفه ای: تحلیل نحوه به کارگیری پلتفرم های دیجیتال جهت ارائه پورتفولیو و جذب مستقیم بازار کار

تحولات شتابان اقتصاد دیجیتال، ساختار سنتی اشتغال و بازاریابی خدمات مهارتی را دستخوش دگرگونی بنیادین ساخته است. فارغ التحصیلان آموزش های فنی وحرفه ای به دلیل اتکا بر دانش ضمنی و مهارت های عینی، نیازمند سازوکارهایی کارآمد جهت نمایش شایستگی های عملی خود به بازارهای هدف هستند. پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش شبکه های اجتماعی در فرایند برندسازی شخصی فارغ التحصیلان رشته های فنی وحرفه ای با تمرکز بر پورتفولیوی دیجیتال و حذف واسطه های تجاری انجام شده است. روش شناسی این تحقیق از منظر هدف کاربردی و بر پایه ماهیت داده ها از نوع آمیخته (کمی–کیفی متوالی) است. جامعه آماری بخش کمی شامل فارغ التحصیلان رشته های کامپیوتر، متالورژی و ساخت وتولید بوده که حجم نمونه ۲۴۰ نفری بر اساس فرمول کوکران انتخاب و با پرسشنامه محقق ساخته ارزیابی شدند؛ در بخش کیفی نیز ۱۸ نفر از متخصصان و کارآفرینان از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته مورد واکاوی قرار گرفتند. تحلیل داده های کمی از طریق آزمون های آمار توصیفی و استنباطی (همبستگی و تحلیل عاملی) و داده های کیفی از طریق تحلیل مضمون به انجام رسید. یافته های پژوهش نشان داد که ابعاد «نمایش مستمر فرایند کار در قالب پورتفولیو»، «تولید محتوای آموزشی تخصصی» و «تعامل شبکه ای با ذی نفعان صنعتی» دارای بیشترین بار عاملی در شکل گیری اعتبار حرفه ای و جذب بدون واسطه کارفرما هستند. همچنین اثبات گردید پلتفرم های تصویرمحور و شبکه های تخصصی شغلی، هزینه اصطکاک ورود به بازار کار آزاد را به شدت کاهش می دهند. نتایج حاصله تاییدکننده این گزاره است که پیوند میان مهارت فنی و سواد برندسازی دیجیتال، الگوی اشتغال پذیری را از حالت انفعالی به مدلی پویا و مشتری محور ارتقا می بخشد.

کلیدواژه ها:

برندسازی شخصی ، شبکه های اجتماعی ، پورتفولیوی دیجیتال ، آموزش فنی وحرفه ای ، اشتغال پذیری مستقیم ، بازاریابی خدمات مهارتی.