تحلیل مقایسه ای کیفیت آموزش مجازی و حضوری بر مهارت های سواد خواندن و درک مطلب دانش آموزان پایه چهارم در مناطق محروم

پژوهش حاضر با هدف تحلیل مقایسه ای اثربخشی و کیفیت دو رویکرد آموزش مجازی و آموزش حضوری بر مهارت های سواد خواندن و درک مطلب دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی در مدارس مناطق محروم و کم برخوردار انجام شد. روش پژوهش، کمی از نوع علی–مقایسه ای (پس رویدادی) همراه با سنجش آزمون استاندارد پرلز و آزمون محقق ساخته درک مطلب بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی مناطق روستایی و حاشیه ای تشکیل دادند که بر اساس روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۱۲۰ دانش آموز (۶۰ نفر در گروه آموزش حضوری و ۶۰ نفر در گروه آموزش مجازی) انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون استاندارد پیشرفت سواد خواندن و چک لیست مهارت های رمزگشایی و استنباط معنایی بود که روایی و پایایی آن احراز گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل و تحلیل کوواریانس تک متغیره انجام شد. نتایج نشان داد که میانگین نمرات سواد خواندن و درک مطلب در گروه آموزش حضوری به طور معنی داری بالاتر از گروه مجازی است. شکاف دیجیتال، عدم دسترسی پایدار به اینترنت، ضعف در بازخوردهای تعاملی و فقدان سواد رسانه ای والدین از عوامل اصلی افت سواد خواندن در بستر مجازی در این مناطق شناسایی شدند. در نتیجه، آموزش حضوری در مقطع ابتدایی به ویژه در پایه های تثبیت مهارت های پایه، گزینه ای بی بدیل در مناطق محروم به شمار می رود و آموزش مجازی تنها می تواند نقش مکملی در کنار حمایت های زیرساختی ایفا نماید.

کلیدواژه ها:

آموزش حضوری ، آموزش مجازی ، سواد خواندن ، درک مطلب ، پایه چهارم ابتدایی ، مناطق محروم ، شکاف آموزشی.