تاثیر سبک های تدریس معلمان بر انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

سبک تدریس معلم یکی از عوامل مهم در شکل گیری تجربه یادگیری و میزان انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان است. نحوه ارائه محتوا، نوع تعامل معلم با یادگیرندگان، میزان مشارکت دادن آنان و چگونگی استفاده از فعالیت های آموزشی می تواند نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری و میزان تلاش آنان را تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با رویکرد مروری، تاثیر سبک های مختلف تدریس معلمان بر انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان را بررسی می کند. در این مقاله، سبک های معلم محور، دانش آموزمحور، مشارکتی، فعال، تعاملی، مسئله محور و فناوری محور و ارتباط آن ها با انگیزش، مشارکت، خودکارآمدی و عملکرد تحصیلی مورد توجه قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که سبک تدریس انعطاف پذیر، تعاملی و مشارکت محور می تواند فرصت بیشتری برای درگیری شناختی و عاطفی دانش آموزان فراهم سازد و زمینه بهبود تجربه یادگیری را ایجاد کند. همچنین، اثربخشی هر سبک به عواملی مانند ویژگی های دانش آموزان، نوع محتوا، شرایط کلاس، شایستگی معلم و اهداف آموزشی وابسته است. بنابراین، تنوع و انعطاف در انتخاب سبک تدریس می تواند نقش مهمی در حمایت از انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

سبک تدریس ، انگیزه تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، معلم ، مشارکت دانش آموزان