پیامدهای واگذاری شناختی به هوش مصنوعی بر کارکردهای شناختی دانش آموزان: با تاکید بر حافظه، توجه و حل مسئله

پژوهش حاضر با هدف بررسی پیامدهای واگذاری شناختی به هوش مصنوعی بر کارکردهای شناختی دانش آموزان، با تمرکز بر حافظه، توجه و حل مسئله، انجام شده است. واگذاری شناختی به فرایندی اشاره دارد که طی آن بخشی از فعالیت های ذهنی مانند یادآوری، جست وجوی اطلاعات، تحلیل، تصمیم گیری و تولید پاسخ به ابزارهای هوشمند سپرده می شود و در نتیجه، الگوی مشارکت ذهنی دانش آموز در فرایند یادگیری تغییر می کند. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است و مفاهیم مرتبط با واگذاری شناختی، وابستگی شناختی، حافظه، توجه و توانایی حل مسئله مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهند که استفاده هدایت نشده و افراطی از هوش مصنوعی می تواند با کاهش تلاش برای بازیابی اطلاعات، تضعیف رمزگردانی عمیق، افت تمرکز مستمر، افزایش پراکندگی توجه و کاهش تمرین مستقل راهبردهای حل مسئله همراه باشد. در مقابل، استفاده هدفمند و آموزشی از ابزارهای هوشمند می تواند با کاهش بار شناختی نامرتبط، ارائه بازخورد، سازمان دهی اطلاعات و هدایت فرایند یادگیری، زمینه تقویت برخی توانایی های شناختی را فراهم کند. نتایج مقاله بر ضرورت ایجاد تعادل میان بهره گیری از قابلیت های هوش مصنوعی و حفظ درگیری فعال ذهنی دانش آموز تاکید دارند و نشان می دهند که نقش معلم و طراحی تکالیف شناختی در پیشگیری از وابستگی شناختی اهمیت اساسی دارد.

کلیدواژه ها:

واگذاری شناختی ، هوش مصنوعی ، حافظه ، توجه ، حل مسئله ، دانش آموزان