بررسی رابطه رفتار مسئولانه کارکنان با تعارض سازمانی و نقش تعدیلگر فرسودگی شغلی در بین مشاوران مدارس شهر نیشابور

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه رفتار مسئولانه کارکنان با تعارض سازمانی و تبیین نقش میانجی فرسودگی شغلی در میان مشاوران مدارس دوره دوم دبیرستان شهر نیشابور انجام شده است.روش شناسی: این تحقیق از نظر روش، توصیفی-همبستگی و از نوع میدانی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه مشاوران مدارس دوره دوم دبیرستان و هنرستان های شهر نیشابور بود. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه های استاندارد شامل پرسشنامه رفتار مسئولانه (کائو و همکاران، ۲۰۱۹)، پرسشنامه تعارض سازمانی (رابینز، ۱۹۹۴) و پرسشنامه فرسودگی شغلی (مسلش، ۱۹۸۱) بود. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و LISREL و به روش معادلات ساختاری تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد که مدل نظری تحقیق از برازش مناسبی برخوردار است .رفتار مسئولانه تاثیر مثبت و معناداری بر تعارض سازمانی (ضریب=۰/۴۸) و بر فرسودگی شغلی (ضریب=۰/۹۰) داشت. همچنین فرسودگی شغلی تاثیر مثبت و معناداری بر تعارض سازمانی (ضریب=۰/۸۴) نشان داد. نقش میانجی فرسودگی شغلی در رابطه بین رفتار مسئولانه و تعارض سازمانی با مقدار اثر غیرمستقیم ۰/۷۵۶ و t-value=۶/۹۳۵ تایید شد (میانجی گری جزئی .نتیجه گیری: رفتار مسئولانه هم به صورت مستقیم و هم ازطریق فرسودگی شغلی، تعارض سازمانی را افزایش می دهد. بنابراین، تقویت رفتار مسئولانه بدون توجه به پیامدهای آن بر فرسودگی شغلی، می تواند به افزایش تعارضات سازمانی دامن بزند. این یافته می تواند برای سیاست گذاران آموزشی و مدیران مدارس در تدوین برنامه های مداخله ای برای کاهش تعارضات و پیشگیری از فرسودگی شغلی مشاوران کاربرد ارزشمندی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

رفتار مسئولانه ، تعارض سازمانی و فرسودگی شغلی