نقش مدل سازی در کاهش بدفهمی ریاضی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش رویکرد مدل سازی در کاهش بدفهمی های ریاضی و بهبود درک مفهومی مسائل در میان دانش آموزان انجام شد. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون صورت گرفت و داده های پژوهش از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با دانش آموزان، معلمان ریاضی و کارشناسان آموزشی گردآوری گردید؛ همچنین برای تضمین روایی و پایایی، فرایند کدگذاری چندمرحله ای و بازبینی متخصصان به کار رفت. یافته های پژوهش نشان داد که عوامل اصلی شکل گیری بدفهمی در دانش آموزان شامل شکست در انتقال مفاهیم انتزاعی، ضعف بنیانی در مفاهیم پایه، چالش های مربوط به زبان و اصطلاحات تخصصی، و فقدان ارتباط مفاهیم ریاضی با زندگی واقعی است. تحلیل یافته ها مشخص ساخت که مدل سازی ریاضی با فراهم سازی بازنمایی های چندگانه (کلامی، تصویری و نمادین)، پیوند دادن مباحث با موقعیت های ملموس و ایجاد بستر یادگیری تعاملی، نقش موثری در اصلاح و کاهش ساختارهای بدفهمی ایفا می کند. در نهایت، نتایج نشان می دهد که مدل سازی ریاضی می تواند با تبدیل ساختارهای مجرد به تجارب یادگیری عینی و معنادار، به عنوان راهکاری کاربردی جهت ارتقای درک ریاضی و رفع بدفهمی های آموزشی مورد استفاده معلمان و برنامه ریزان درسی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدل سازی ریاضی ، بدفهمی های ریاضی ، درک مفهومی ، بازنمایی چندگانه ، آموزش ریاضی