پیش بینی نوآوری در یادگیری حرفه ای معلمان بر اساس رهبری تحول آفرین دیجیتال و تاب آوری سازمانی

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی نوآوری در یادگیری حرفه ای معلمان بر اساس رهبری تحول آفرین دیجیتال و تاب آوری سازمانی در میان معلمان دوره دوم ابتدایی شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ انجام شد. روش پژوهش، توصیفی-همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان دوره دوم ابتدایی شهر شیراز بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای، ۳۳۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد رهبری تحول آفرین دیجیتال شنینگر (۲۰۱۹)، تاب آوری سازمانی مالک (۱۹۹۸) و نوآوری در یادگیری حرفه ای معلمان جانسن (۲۰۰۰) استفاده شد. روایی و پایایی ابزارها با استفاده از آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی و روایی همگرا و واگرا تایید گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار Smart PLS و از طریق تحلیل مدل اندازه گیری و مدل ساختاری مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان داد که رهبری تحول آفرین دیجیتال و تاب آوری سازمانی با ضرایب مسیر ۰.۲۸۴ و ۰.۵۲۱، به ترتیب نقش معناداری در پیش بینی نوآوری در یادگیری حرفه ای معلمان دارند. ترکیب این دو متغیر توانست ۶۰.۵ درصد از تغییرات نوآوری در یادگیری حرفه ای معلمان را تبیین کند که نشان دهنده قدرت پیش بینی قوی مدل است. همچنین، شاخص Q² به مقدار ۰.۳۳۸ نشان دهنده قدرت پیش بینی مطلوب مدل بود. بر اساس یافته ها، تاب آوری سازمانی با اندازه اثر ۰.۳۶، سهم بیشتری در پیش بینی نوآوری در یادگیری حرفه ای معلمان دارد و رهبری تحول آفرین دیجیتال با اندازه اثر ۰.۱۱ در رتبه بعدی قرار دارد. مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (SRMR=۰.۰۵۱، NFI=۰.۹۱۴).

کلیدواژه ها:

پیش بینی ، نوآوری در یادگیری حرفه ای ، رهبری تحول آفرین دیجیتال ، تاب آوری سازمانی ، معلمان دوره ابتدایی