ارائه و اعتباریابی مدل ساختاری تاثیر رهبری تحول آفرین دیجیتال بر نوآوری در یادگیری حرفه ای معلمان با میانجی گری تاب آوری سازمانی (مورد مطالعه معلمان دوره دوم ابتدایی شهر شیراز)

پژوهش حاضر با هدف ارائه و اعتباریابی مدل ساختاری تاثیر رهبری تحول آفرین دیجیتال بر نوآوری در یادگیری حرفه ای معلمان با میانجی گری تاب آوری سازمانی در میان معلمان دوره دوم ابتدایی شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ انجام شد. روش پژوهش، توصیفی-همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان دوره دوم ابتدایی شهر شیراز بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای، ۳۳۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد رهبری تحول آفرین دیجیتال شنینگر (۲۰۱۹)، تاب آوری سازمانی مالک (۱۹۹۸) و نوآوری در یادگیری حرفه ای معلمان جانسن (۲۰۰۰) استفاده شد. روایی و پایایی ابزارها با استفاده از آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی، روایی همگرا و واگرا تایید گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار Smart PLS و از طریق تحلیل مدل اندازه گیری و مدل ساختاری مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان داد که مدل ساختاری ارائه شده از برازش مطلوبی برخوردار است (SRMR=۰.۰۵۱، NFI=۰.۹۱۴). رهبری تحول آفرین دیجیتال هم به طور مستقیم (β=۰.۲۸۴) و هم به طور غیرمستقیم از طریق تاب آوری سازمانی (β=۰.۳۶۶) بر نوآوری در یادگیری حرفه ای معلمان تاثیر مثبت و معناداری دارد. قوی ترین مسیر مدل، تاثیر رهبری تحول آفرین دیجیتال بر تاب آوری سازمانی با ضریب ۰.۷۰۳ بود. همچنین، تاب آوری سازمانی با ضریب ۰.۵۲۱ تاثیر مثبت و معناداری بر نوآوری در یادگیری حرفه ای معلمان داشت. مدل پژوهش توانست ۶۰.۵ درصد از تغییرات نوآوری در یادگیری حرفه ای و ۴۹.۴ درصد از تغییرات تاب آوری سازمانی را تبیین کند. شاخص های Q² و f² نیز قدرت پیش بینی و اندازه اثر مطلوب مدل را تایید کردند. بر اساس یافته ها، مدل ساختاری ارائه شده از اعتبار و برازش کافی برخوردار است و می تواند به عنوان یک چارچوب مفهومی برای تبیین روابط بین متغیرهای پژوهش در مدارس ابتدایی ایران مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدل ساختاری ، رهبری تحول آفرین دیجیتال ، تاب آوری سازمانی ، نوآوری در یادگیری حرفه ای ، اعتباریابی مدل