تبیین نقش رویکردهای مبتنی بر ذهن آگاهی و پذیرش در مدیریت اضطراب و نگرانی کودکان و نوجوانان

پژوهش حاضر با رویکرد مروری – تحلیلی، ظرفیت مداخلات روان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی و پذیرش را در مدیریت اضطراب و نگرانی کودکان و نوجوانان در مراحل مختلف رشد بررسی می کند. در این بررسی، ذهن آگاهی به عنوان توجه آگاهانه و غیرقضاوتی به تجربه های جاری و پذیرش به عنوان مواجهه ای منعطف با افکار و هیجان های ناخوشایند در نظر گرفته شده است. همچنین، سازوکارهای روان شناختی موثر بر شکل گیری و تداوم تجربه های اضطرابی مورد توجه قرار گرفته اند. مرور شواهد پژوهشی نشان می دهد که کاهش درگیری با افکار اضطراب زا، تقویت تنظیم هیجان، افزایش تحمل پریشانی و ارتقای انعطاف پذیری روان شناختی، از مهم ترین مسیرهای احتمالی اثرگذاری این مداخلات هستند. همچنین، تفاوت های رشدی، زمینه های فرهنگی اجتماعی و شرایط اجرایی، از عوامل مهمی هستند که می توانند بر طراحی، اجرا و میزان تناسب این برنامه ها با گروه های سنی مختلف تاثیر بگذارند. در مجموع، شواهد بررسی شده از ظرفیت رویکردهای ذهن آگاهی و پذیرش برای مدیریت اضطراب و نگرانی کودکان و نوجوانان حمایت می کنند؛ بااین حال، اثربخشی و کاربرد مناسب این رویکردها به تناسب مداخله با ویژگی های رشدی، زمینه فرهنگی و شرایط محیطی وابسته است.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، پذیرش ، اضطراب ، نگرانی ، کودکان و نوجوانان