موانع نهادی در تبدیل فعالیت های اجتماعی زنان به استارتاپ های اجتماعی (کارآفرینی اجتماعی)

کارآفرینی اجتماعی به عنوان رویکردی نوین برای حل مسائل اجتماعی، ظرفیت قابل توجهی برای توانمندسازی زنان و تبدیل فعالیت های اجتماعی ایشان به نهادهای پایدار و تاثیرگذار دارد. با این حال، زنان در ایران با موانع نهادی متعددی مواجه اند که مسیر تبدیل فعالیت های اجتماعی به استارتاپ های اجتماعی را با دشواری روبه رو می سازد. این مقاله با بهره گیری از نظریه نهادی و نظریه ساخت یابی گیدنز، به بررسی موانع نهادی پیش روی کارآفرینی اجتماعی زنان در ایران می پردازد. یافته ها نشان می دهد که موانع در سه سطح نهادی قابل طبقه بندی هستند: موانع نهادی (شامل محدودیت های قانونی، ضعف حمایت مالی و نبود زیرساخت های حمایتی)، موانع هنجاری (شامل کلیشه های جنسیتی، انتظارات نقش های خانوادگی و محدودیت های فرهنگی) و موانع شناختی (شامل عدم اعتمادبه نفس، ترس از شکست و فشارهای روانی). این مقاله با ارائه تحلیل جامع از این موانع، راهکارهایی برای سیاست گذاری و حمایت از کارآفرینی اجتماعی زنان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

کارآفرینی اجتماعی ، زنان ، موانع نهادی ، نظریه نهادی ، ایران ، استارتاپ اجتماعی