نقش تعلیم و تربیت و نهادهای تربیتی در پیشگیری از آسیب های فرهنگی و اجتماعی دانش آموزان

پویایی های عصر حاضر و گسترش فناوری های نوین ارتباطی، نظام تعلیم و تربیت و نهادهای جامعه پذیری را با چالش های گوناگونی در زمینه مواجهه با آسیب های فرهنگی و اجتماعی دانش آموزان روبه رو ساخته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تعلیم و تربیت، نهادهای تربیتی (خانواده و مدرسه)، برنامه ریزی درسی دوره پیش از دبستان و توسعه حرفه ای معلمان در مواجهه با آسیب های اجتماعی و فرهنگی انجام شده است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعه اسنادی منابع منتخب انجام شده است. یافته های بررسی نشان می دهد که هماهنگی میان خانواده و مدرسه، استفاده آگاهانه و هدفمند از فناوری های آموزشی، توانمندسازی حرفه ای معلمان و انطباق محتوای آموزشی با اهداف «سند برنامه درسی ملی» می تواند در حمایت از دانش آموزان در مواجهه با چالش های هویتی، فرهنگی و رفتاری موثر باشد. همچنین، بررسی وضعیت برنامه ریزی درسی دوره پیش از دبستان بر اهمیت بازنگری در سیاست های آموزشی و توجه به مولفه های هویت ملی و دینی در این دوره تاکید دارد. در مجموع، مواجهه موثر با آسیب های فرهنگی و اجتماعی دانش آموزان نیازمند رویکردی هماهنگ و سیستمی در سطوح خانواده، مدرسه و سیاست گذاری نظام آموزشی است.

کلیدواژه ها:

تعلیم و تربیت ، آسیب های فرهنگی و اجتماعی ، هویت بخشی ، توسعه حرفه ای معلمان ، برنامه درسی ملی