تدریس مفهوم الگویابی به شیوه یادگیری مشارکتی در یادگیری دانش آموزان

ریاضیات همواره به عنوان یک مبحث کاربردی و مهم در تمام زمینه های دانش بشری، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار بوده است به شکلی که هر جامعه ای برای پیشرفت و موفقیت خود استفاده از ریاضیات و پیشرفت این علم را نیاز دارد. با استفاده از ریاضیات دانش آموز می تواند تا به منبع قدرتمندی متصل گردد و نیازهای روزمره خود را برطرف سازد. هدف پژوهش پیشرو بررسی میزان تاثیر تدریس مفهوم الگویابی به شیوه یادگیری مشارکتی در میزان یادگیری دانش آموزان پایه دوم دبستان در یکی از مدارس شهر زاهدان می باشد. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان پایه دوم دبستان شهرستان زاهدان میباشند که از میان آنها نمونه آماری این پژوهش ۴۰ نفر از این دانش آموزان را تشکیل می دهد که با استفاده از نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای انتخاب شدند. این پژوهش شامل پیش آزمون و پس آزمون می باشد و دارای دو گروه آموزشی آزمایشی هست که در گروه اول سه گروه آزمایش می باشد تدریس با استفاده از روش یادگیری مشارکتی صورت پذیرفته است و در گروه کنترل تدریس با استفاده از روش سنتی انجام می پذیرد. پس از جمع آوری اطلاعات و داده های تحقیق، داده ها در نرم افزار اس پی اس اس بارگذاری شد و پس از آزمون گیری تی تست مستقل نتایج تحقیق معرفی گشت. نتایج این تحقیق بیانگر آن بود که بین این میزان یادگیری دانش آموزان گروه آزمایش و گروه کنترل تفاوت معناداری وجود داردو این تفاوت به شکلی است که میزان یادگیری در گروه کنترل که در آن آموزش به روش مشارکت گروهی صورت پذیرفته است بیشتر از گروهی بوده است که آموزش به روش سنتی در آن اتفاق افتاده است.

کلیدواژه ها:

تدریس ، یادگیری مشارکتی ، مفهوم الگویابی و ریاضیات