تحلیل تاثیر محیط روانی و عاطفی کلاس درس بر خلاقیت، تفکر انتقادی، حل مسئله و مشارکت یادگیرندگان و بررسی نقش معلم در ایجاد محیط یادگیری نوآورانه

پژوهش حاضر با هدف تحلیل تاثیر محیط روانی و عاطفی کلاس درس بر خلاقیت، تفکر انتقادی، مهارت حل مسئله و مشارکت یادگیرندگان و همچنین بررسی نقش معلم در ایجاد و تقویت یک محیط یادگیری نوآورانه انجام شده است.این پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی انجام شده و با بررسی و تحلیل مطالعات و پژوهش های مرتبط با محیط روانی و عاطفی کلاس، روابط معلم و دانش آموز، امنیت روان شناختی، خلاقیت، تفکر انتقادی، حل مسئله، مشارکت یادگیرندگان و یادگیری نوآورانه، به شناسایی و تبیین مهم ترین مولفه های موثر پرداخته است. یافته های پژوهش نشان داده است که محیط روانی و عاطفی مثبت کلاس، از طریق ایجاد احساس امنیت، اعتماد، تعلق، احترام متقابل و آزادی در بیان ایده ها، زمینه مناسبی برای رشد توانایی های شناختی و اجتماعی یادگیرندگان فراهم می کند. در چنین محیطی، دانش آموزان با ترس کمتری از اشتباه کردن، دیدگاه های خود را مطرح کرده، پرسشگری بیشتری نشان می دهند و در فعالیت های یادگیری مشارکت فعال تری دارند. همچنین، وجود تعامل حمایتی میان معلم و دانش آموز و استفاده از روش های تدریس مشارکتی، مسئله محور، اکتشافی و خلاقانه، موجب تقویت خلاقیت، تفکر انتقادی و توانایی حل مسئله می شود. نتایج همچنین نشان می دهد که معلم در این فرایند از نقش انتقال دهنده صرف دانش فاصله گرفته و به عنوان تسهیل گر، راهنما، ایجادکننده امنیت روانی و طراح موقعیت های یادگیری نوآورانه عمل می کند.در مجموع، محیط روانی و عاطفی کلاس یکی از عوامل اساسی در کیفیت فرایند یاددهی یادگیری و پرورش یادگیرندگان خلاق، نقاد و مسئله محور است. ایجاد چنین محیطی مستلزم توجه هم زمان به نیازهای عاطفی و شناختی دانش آموزان و برخورداری معلم از شایستگی های ارتباطی، عاطفی و حرفه ای است. بنابراین، تقویت روابط مثبت معلم و دانش آموز، پذیرش تفاوت های فردی، فراهم کردن فرصت اظهار نظر و تجربه، و به کارگیری روش های نوآورانه تدریس می تواند زمینه ساز شکل گیری کلاس هایی پویا، مشارکت محور و خلاق باشد.

کلیدواژه ها:

محیط روانی و عاطفی کلاس ، خلاقیت ، تفکر انتقادی ، حل مسئله ، مشارکت یادگیرندگان ، معلم ، یادگیری نوآورانه ، محیط یادگیری