اثر رضایت تحصیلی بر رشد اجتماعی در دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر اسلام آباد غرب

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر رضایت تحصیلی بر رشد اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر اسلام آباد غرب (استان کرمانشاه) بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، کمی از نوع همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر اسلام آباد غرب در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ به تعداد ۲۰۰۰ نفر بود که از میان آنان ۳۲۲ دانش آموز از پایه های چهارم، پنجم و ششم به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه رشد اجتماعی نوروزی خوزانی (۱۴۰۰) و پرسشنامه رضایت تحصیلی رنشاو (۲۰۱۹) استفاده شد. پایایی ابزارها با ضریب آلفای کرونباخ (بیش از ۷۰/۰) مورد تایید قرار گرفت. داده ها با روش های آماری مناسب و با بهره گیری از نرم افزارهای آماریSpss و Smartpls تحلیل شدند. یافته ها نشان داد رضایت تحصیلی اثر مستقیم، مثبت و معناداری بر رشد اجتماعی دانش آموزان دارد؛ به این معنا که با افزایش رضایت تحصیلی، سطح رشد اجتماعی دانش آموزان نیز افزایش می یابد. بر اساس نتایج، توجه به ارتقای رضایت تحصیلی از طریق بهبود تجربه های آموزشی، حمایت معلم و ایجاد محیط یادگیری مطلوب می تواند به تقویت رشد اجتماعی دانش آموزان در دوره ابتدایی کمک کند.

کلیدواژه ها:

رشد اجتماعی ، رضایت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، اسلام آباد غرب