پیش بینی رفتارهای پرخاشگرانه براساس خستگی عاطفی در دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی رفتارهای پرخاشگرانه براساس خستگی عاطفی در دانشجویان انجام شد. این پژوهش از نظر رویکرد، کمی، از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج در سال تحصیلی جاری بود که از میان آنان، ۳۸۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه خستگی عاطفی چن و همکاران (۲۰۱۹) و پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (۱۹۹۲) استفاده شد. داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS و روش های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی ساده تجزیه وتحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین خستگی عاطفی و رفتارهای پرخاشگرانه دانشجویان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که خستگی عاطفی قادر است رفتارهای پرخاشگرانه دانشجویان را به صورت مثبت و معناداری پیش بینی کند و حدود ۲۸ درصد از واریانس رفتارهای پرخاشگرانه را تبیین نماید. بنابراین، می توان نتیجه گرفت که افزایش خستگی عاطفی با افزایش احتمال بروز رفتارهای پرخاشگرانه در دانشجویان همراه است. بر این اساس، طراحی و اجرای برنامه های آموزشی و روان شناختی با هدف کاهش خستگی عاطفی می تواند در پیشگیری و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه دانشجویان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

خستگی عاطفی ، رفتارهای پرخاشگرانه ، دانشجویان ، پیش بینی