بررسی رابطه هوش هیجانی مدیران و اثربخشی برنامه های فرهنگی در سازمان های شهری

هدف این پژوهش، بررسی رابطه بین هوش هیجانی مدیران و اثربخشی برنامه های فرهنگی در سازمان های شهری است. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بوده و داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد هوش هیجانی (گلمن) و پرسشنامه محقق ساخته اثربخشی، از مدیران و کارکنان یکی از سازمان های شهری گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد که بین هوش هیجانی مدیران و ابعاد آن (خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی) با اثربخشی برنامه های فرهنگی، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. ابعاد خودتنظیمی و انگیزش، قوی ترین پیش بینی کننده های موفقیت برنامه های فرهنگی هستند. همچنین مدیران با همدلی و مهارت های اجتماعی بالاتر، تعامل موثرتری با ذی نفعان (شهروندان و نهادهای فرهنگی) دارند. نتایج نشان می دهد که هوش هیجانی مدیران، نقش کلیدی در موفقیت برنامه های فرهنگی ایفا می کند. بر این اساس، پیشنهاد می شود در انتخاب مدیران شهری به شاخص های هوش هیجانی توجه شده و دوره های آموزشی برای تقویت این مهارت ها در سازمان های شهری طراحی شود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، اثربخشی برنامه های فرهنگی ، سازمان های شهری ، مدیران شهری