اختلالات طیف اوتیسم: علت شناسی، اپیدمیولوژی، و چالش های پیش روی سلامت عمومی

مقدمه: اختلال طیف اوتیسم (ASD) به عنوان یک مشکل فزاینده در حوزه سلامت عمومی شناخته می شود. این اختلال که توسط روان پزشک آمریکایی، لئو کانر، توصیف شده، طیفی از اختلالات عصبی-رشدی مادام العمر را دربر می گیرد. علائم آن شامل نقص در مهارت های اجتماعی، رفتارهای تکراری خاص و پاسخ های حسی غیرطبیعی است که شدت و نوع آن در بیماران مختلف بسیار متنوع بوده و هم حوزه ارتباط اجتماعی و هم عملکرد شناختی را تحت تاثیر قرار می دهد.روش کار: این مقاله مروری با هدف ارائه یک نمای کلی از دانش فعلی در مورد اختلال طیف اوتیسم تدوین شده است. برای این منظور، مطالعات و گزارش های معتبر بین المللی در زمینه همه گیری شناسی، عوامل مرتبط با بروز بیماری و بیماری های همراه با ASD مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین آمار منتشر شده توسط سازمان بهداشت جهانی و سایر منابع علمی در مناطق مختلف جهان جهت برآورد شیوع این اختلال تحلیل شده است.بحث: با وجود اینکه علت شناسی دقیق ASD هنوز ناشناخته باقی مانده، شواهد نشان می دهد که هر دو دسته عوامل ژنتیکی و محیطی در بروز آن نقش دارند. برآوردهای جهانی حاکی از آن است که از هر ۱۰۰ کودک، یک کودک به این اختلال مبتلا است؛ هرچند این میزان بر اساس روش های مورد استفاده در مطالعات مختلف، متفاوت گزارش می شود. علاوه بر چالش های اولیه ناشی از علائم اصلی بیماری، وجود بیماری های همراه شایع، کیفیت زندگی بیماران و خانواده های آن ها را به طور قابل توجهی محدود می سازد و بار روانی-اجتماعی سنگینی را تحمیل می کند.نتیجه گیری: با توجه به شیوع نسبتا بالا و تاثیرات عمیق این اختلال بر ابعاد مختلف زندگی، تشخیص زودهنگام ASD و شروع به موقع درمان های مناسب، نقشی حیاتی در بهبود عملکرد جاری بیماران و کاهش فشار بر خانواده های آن ها ایفا می کند. بنابراین، افزایش آگاهی عمومی و تخصصی درباره این اختلال و عوامل همراه آن، گامی ضروری در جهت مدیریت موثرتر این چالش رو به رشد سلامت عمومی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

اختلال طیف اوتیسم ، کیفیت زندگی ، بهداشت عمومی