فرسودگی عاطفی معلمان و رابطه آن با تاب آوری تحصیلی دانش آموزان: مرور روایتی نقش تعدیل کننده هوش هیجانی در کلاس درس

زمینه و هدف: فرسودگی عاطفی معلمان به عنوان یکی از چالش های بنیادین نظام آموزشی، می تواند پیامدهای مخربی بر متغیرهای روان شناختی فراگیران داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف مرور روایتی رابطه میان فرسودگی عاطفی معلمان و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان، با تاکید بر نقش تعدیل کننده هوش هیجانی در فضای کلاس درس انجام شد.روش شناسی: این مطالعه از نوع مرور روایتی است. جستجوی نظام مند در پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی (SID، Magiran، (Noormags و خارجی (Scopus، Web of Science، ERIC و Google Scholar ) برای مقالات منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ صورت گرفت. پس از اعمال معیارهای ورود و خروج و غربالگری روش شناختی، یافته های مقالات منتخب مورد تحلیل و ترکیب قرار گرفت.یافته ها: تحلیل ادبیات پژوهشی نشان داد که فرسودگی عاطفی معلمان از طریق مکانیسم «سرایت عاطفی» و ایجاد فضای یادگیری ناامن، به طور معناداری تاب آوری تحصیلی دانش آموزان را کاهش می دهد. با این وجود، بر مبنای مدل تقاضا-منابع شغلی (JD-R)، هوش هیجانی معلمان به عنوان یک منبع شخصی جبران کننده عمل کرده و اثرات مخرب تحلیل رفتگی روانی را بافر (سپر) می کند. معلمان برخوردار از هوش هیجانی بالا، با اتکا به راهبردهای خودتنظیمی و ارزیابی مجدد شناختی، مانع از انتقال تنش و استرس به دانش آموزان می شوند.نتیجه گیری: سلامت روان و سرزندگی معلمان، پیش نیاز قطعی توسعه تاب آوری تحصیلی دانش آموزان است. سیاست گذاران و مدیران آموزشی باید علاوه بر کاهش تقاضاهای شغلی نامعقول، ارتقای شایستگی های هیجانی را در اولویت برنامه های توانمندسازی معلمان قرار دهند. همچنین، در پژوهش های آتی، گذار از داده های تک منبعی خودگزارش دهی به سوی ارزیابی های چندگانه و طرح های طولی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

فرسودگی عاطفی ، تاب آوری تحصیلی ، هوش هیجانی ، معلمان ، مرور روایتی ، سرایت عاطفی