نقش میانجی کمال گرایی تجویزی در رابطه بین اضطراب وجودی با افکار خودکشی در نوجوانان شهرستان آبادان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی کمال گرایی تجویزی در رابطه بین اضطراب وجودی با افکار خودکشی در نوجوانان شهرستان آبادان انجام شد. این مطالعه از نظر ماهیت، کمی و از نظر هدف، کاربردی بود که با روش مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) اجرا گردید. جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان مراجعه کننده به مراکز بهداشت شهرستان آبادان در سال ۱۴۰۳ بود که از میان آن ها، تعداد ۲۳۴ نفر به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه افکار خودکشی هان (۲۰۱۷)، پرسشنامه اضطراب وجودی آین (۲۰۲۱) و پرسشنامه کمال گرایی تجویزی لوو (۲۰۲۴) استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری در نرم افزارهای SPSS-۲۶ و SmartPLS-۴ انجام گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که اضطراب وجودی اثر مثبت و معناداری بر افکار خودکشی نوجوانان دارد (۰۵/۰>p). همچنین، اضطراب وجودی بر کمال گرایی تجویزی اثر مثبت و کمال گرایی تجویزی نیز بر افکار خودکشی اثر مثبت و معناداری داشتند. نتایج آزمون میانجی گری نیز نشان داد که کمال گرایی تجویزی در رابطه بین اضطراب وجودی و افکار خودکشی نقش میانجی مثبت و معناداری ایفا می کند. شاخص های برازش مدل نیز اعتبار مدل مفهومی پژوهش را تایید کردند. بر اساس نتایج به دست آمده، اضطراب وجودی از طریق تقویت الگوهای کمال گرایی تجویزی، زمینه ساز افزایش افکار خودکشی در نوجوانان می شود. بنابراین، به متخصصان حوزه سلامت روان پیشنهاد می گردد در طراحی مداخلات پیشگیرانه برای نوجوانان، بر کاهش فشارهای ناشی از کمال گرایی تحمیل شده از سوی اجتماع و مدیریت بحران های وجودی تمرکز کنند تا از این طریق، میزان آسیب پذیری آنان نسبت به افکار خودکشی کاهش یابد.

کلیدواژه ها:

افکار خودکشی ، اضطراب وجودی ، کمال گرایی تجویزی ، نوجوانان ، مدل سازی معادلات ساختاری