کودکان و اضطراب پس از جنگ؛ مطالعه مروری: بررسی روانشناختی بالینی، روش های غربالگری و مداخلات حمایتی

کودکان از آسیب پذیرترین گروه ها در برابر پیامدهای جنگ و بحران های جمعی اند و اضطراب پس از جنگ می تواند آثار ماندگار بر رشد، عملکرد تحصیلی و سازگاری روانی آنان بر جای بگذارد. با وجود افزایش مطالعات درباره سلامت روان کودکان در معرض جنگ ، ادبیات موجود اضطراب پس از جنگ را کمتر به عنوان یک پیامد بالینی نسبتا مستقل، همراه با ابزارهای غربالگری و مداخلات حمایتی، به صورت یکپارچه تحلیل نموده اند. این مطالعه مروری روایی-تحلیلی بر پژوهش های مرتبط با سلامت روان کودکان در معرض جنگ، خشونت سیاسی، آوارگی و تروماهای جمعی است. در این راستا، شواهد موجود درباره اضطراب کودکان پس از جنگ و پیامدهای روان شناختی- بالینی، روش های غربالگری و مداخلات حمایتی را بررسی می کند و تلاش می کند چارچوبی یکپارچه برای فهم، شناسایی و مداخله در این حوزه ارایه دهد. یافته های تحلیلی نشان می دهند که اضطراب پس از جنگ در کودکان اغلب با اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، اختلال استرس مزمن (CTSD)، اختلال خواب، افت عملکرد تحصیلی، شکایات جسمانی و اختلال در تنظیم هیجان همراه است و شدت و تداوم آن به میزان مواجهه مستقیم با جنگ، استرس های روزمره پس از بحران، فقدان مراقبت پایدار و کیفیت حمایت خانوادگی و اجتماعی وابسته است. غربالگری موثر اضطراب پس از جنگ در کودکان، نیازمند رویکردهای چندمنبعی، ابزارهای خودگزارشی و گزارش محور، مشاهده بالینی و ارزیابی کارکردی است. همچنین، مداخلات حمایتی باید چندسطحی، خانواده محور، مدرسه محور، حساس به تروما و متناسب با فرهنگ بومی طراحی شوند.

کلیدواژه ها:

کودکان ، اضطراب پس از جنگ ، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) ، غربالگری ، مداخلات حمایتی