اثربخشی توانبخشی شناختی مبتنی بر تمرینات حافظه کاری بر کاهش خطاهای دیکته نویسی دانش آموزان نارساخوان

مقاله حاضر با هدف بررسی اثربخشی توانبخشی شناختی مبتنی بر تمرینات حافظه کاری بر کاهش خطاهای دیکته نویسی دانش آموزان نارساخوان و با روش مروری کتابخانه ای تدوین شده است. نارساخوانی به عنوان شایع ترین نوع ناتوانی یادگیری، ریشه در نقایص کارکردهای اجرایی و به ویژه حافظه کاری دارد و تمرینات هدفمند در این حوزه می تواند فرایندهای پردازش شنیداری و دیداری را بهبود بخشد که این امر مستقیما بر کاهش خطاهای املایی تاثیر می گذارد. یافته های پژوهش نشان می دهد که توانبخشی شناختی با ایجاد انعطاف پذیری عصبی و بازگرداندن کارکردهای مغزی دچار اشکال، اثربخشی بیشتری نسبت به روش های سنتی دارد، هرچند برخی مطالعات جدید به عدم تاثیر معنادار آن بر پیشرفت املایی اشاره کرده اند. همچنین پایداری اثرات درمانی در بلندمدت از مزایای بارز این رویکرد محسوب می شود. با توجه به شیوع بالای نارساخوانی در جمعیت دانش آموزی، کاربست عملی این یافته ها در نظام آموزشی و طراحی برنامه های توانبخشی شناختی در مدارس و مراکز درمانی، می تواند گامی موثر در جهت بهبود عملکرد تحصیلی و افزایش اعتمادبه نفس دانش آموزان نارساخوان باشد.

کلیدواژه ها:

نارساخوانی ، توانبخشی شناختی ، حافظه کاری ، خطاهای دیکته نویسی ، کارکردهای اجرایی