اثربخشی بازی درمانی گروهی بر کاهش علائم اضطراب و بهبود تنظیم هیجان دانش آموزان دوره ابتدایی شهر مشهد

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بازی درمانی گروهی بر کاهش علائم اضطراب و بهبود تنظیم هیجان دانش آموزان دوره ابتدایی شهر مشهد بود. با توجه به شیوع مشکلات اضطرابی در کودکان و نقش مهم تنظیم هیجان در سلامت روان آنان، استفاده از مداخلات متناسب با ویژگی های رشدی کودکان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود که از میان آنان ۳۰ نفر که در غربالگری اولیه نمرات بالاتری در مقیاس اضطراب کسب کرده بودند به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش در ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای بازی درمانی گروهی شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس اضطراب کودکان (DCASV) و پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان (DERS) بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ تحلیل شد. نتایج نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، بین دو گروه در متغیرهای اضطراب و دشواری در تنظیم هیجان تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل های تک متغیری نشان داد که بازی درمانی گروهی به طور معناداری موجب کاهش علائم اضطراب و بهبود تنظیم هیجان در دانش آموزان گروه آزمایش شده است. بر اساس این یافته ها می توان نتیجه گرفت که بازی درمانی گروهی، به دلیل ماهیت کودک محور و فراهم کردن فرصت بیان هیجان ها و تعامل با همسالان، می تواند مداخله ای موثر برای کاهش مشکلات هیجانی کودکان در محیط مدرسه باشد. بنابراین استفاده از برنامه های بازی محور در مدارس ابتدایی می تواند در ارتقای سلامت روان و پیشگیری از مشکلات اضطرابی دانش آموزان نقش مهمی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی گروهی ، اضطراب ، تنظیم هیجان ، دانش آموزان ابتدایی ، سلامت روان