مطالعه مروری-تحلیلی پیامدهای تربیتی کلاس های چندپایه بر هوش هیجانی و مهارتهای زندگی

کلاس های چندپایه یکی از الگوهای سازماندهی آموزشی در مناطق روستایی، عشایری، کم جمعیت و کمتر برخوردار به شمار می آیند . اگرچه این الگو در ظاهر پاسخی به محدودیت های ساختاری نظام آموزشی است، اما در سطح تربیتی و روان شناختی می تواند واجد ظرفیت های فراتر از یک راه حل اجرایی باشد . پژوهش حاضر با هدف بررسی مروری تاثیر کلاس های چندپایه بر هوش هیجانی و مهارت ها ی زندگی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد . این پژوهش از نوع مروری و با رویکرد توصیفی-تحلیلی است و در آن منابع نظر ی و پژوهشی فارس ی و انگلیسی مرتبط با موضوع، با تمرکز بر سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۴ در منابع فارسی و منابع شاخص بین المللی در حوزه های مرتبط، بررسی شده اند . یافته ها نشان می دهد که ساختار ناهمگون کلاس های چندپایه، از طریق افزایش تعاملات بین پایه های، یادگیری همسالان، واگذاری مسئولیت، و تقویت خودراه بری در یادگیری، می تواند بستر مناسبی برای رشد برخی مولفه های هوش هیجانی نظیر همدلی، خودتنظیمی و مهارت های اجتماعی و نیز مهارتهای زندگی همچون مسئولیت پذ یری، همکاری، حل مسئله، تصمیم گیری و سازگاری اجتماعی فراهم آورد. در عین حال، این آثار مثبت ماهیتی خودکار و قطعی ندارند و تحقق آن ها وابسته به شایستگ یهای حرفه ای معلم، کیفیت مد یریت کلاس، بهره گیر ی از روش های فعال تدریس و میزان حمایت ساختاری از مدرسه است. بر ا ین اساس، میتوان نتیجه گرفت که کلیت های چندپایه در صورت سازمان دهی علمی و تربیتی، نه صرفا یک محدودیت آموزشی ، بلکه ظرفیتی معنادار برای رشد اجتماعی-عاطفی دانش آموزان ابتدایی به شمار می آیند .

کلیدواژه ها:

کلاس های چند پایه ، هوش هیجانی ، مهارت های زندگی دانش آموزان ابتدایی ، مدیریت کلاس رشد اجتماعی عاطفی