تجربه زیسته معلمان از چالش های پرورش خلاقیت و نوآوری برای مشاغل آینده دانش آموزان

هدف از این پژوهش، واکاوی عمیق و چندلایه تجربیات زیسته معلمان در مواجهه با چالش های پرورش خلاقیت و نوآوری در دانش آموزان، متناسب با نیازهای شغلی جهان آینده است. این مطالعه با رویکردی کیفی و با بهره گیری از روش پدیدارشناسی توصیفی انجام شد و مشارکت کنندگان آن، بیست و دو نفر از معلمان باتجربه دوره دوم متوسطه بودند که به شیوه هدفمند و با معیار اشباع نظری انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته ژرف نگر گردآوری و با استفاده از روش هفت مرحله ای کلایزی تحلیل گردید. یافته ها در قالب چهار مضمون اصلی شامل دوگانگی ارزشیابی با آفرینشگری، ناکارآمدی کالبد فیزیکی و ساختار زمانی، فشارهای روانی–اجتماعی والدین و جامعه، و نبود بسترهای دیجیتال هوشمند، تجلی یافت. نتایج نشان داد که معلمان در فاصله میان آرمان های تربیتی و واقعیت های نظام آموزش رسمی، دچار تنیدگی نقش و احساس ناتوانی آموزنده ای می شوند. همچنین، مشاغل آینده نیازمند مهارت هایی چون حل مسئله سیال، تفکر طراحی و همکاری بین رشته ای هستند که نظام کنونی آموزش، کمترین همسویی را با آن ها دارد. این پژوهش با برجسته ساختن سکوت نظام آموزشی در برابر دگرگونی های شغلی، ضرورت بازاندیشی در ماموریت های مدرسه را آشکار می سازد.

کلیدواژه ها:

تجربه زیسته ، معلمان ، خلاقیت ، نوآوری ، مشاغل آینده