تجربه زیسته دانش آموزان دختر ابتدایی از یادگیری دیجیتال و تصور آنان از مدرسه آینده

هدف از این پژوهش، واکاوی عمیق و پدیدارشناسانه تجربه زیسته دانش آموزان دختر دورهابتدایی از فرآیند یادگیری در بستر فناوریهای نوین اطالعاتی و ترسیم افق ذهنی و تصورات آناناز ساختار و ماهیت مدرسه آینده است. در عصر کنونی که فناوری های دیجیتال تاروپود حیات بشری را دگرگون ساخته اند، درک زاویه دید کودکان به عنوان کنشگران اصلی این تحول، اهمیتی بنیادین دارد. روش پژوهش حاضر از نوع کیفی با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی است.مشارکتکنندگان پژوهش شامل دانشآموزان دختر پایه پنجم و ششم ابتدایی بودند که بااستفاده از روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و فرایند جمعآوری دادهها تا رسیدن بهاشباع نظری از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق و نقاشیهای ترسیمی با موضوع مدرسه آینده ادامه یافت. تحلیل دادهها با بهرهگیری از روش تحلیل مضمون به شناسایی سهم ضمون اصلی شامل زیست جهان یادگیری دیجیتال، چالشهای عاطفی و ارتباطی در فضای مجازی، و بازآفرینی خالقانه ساختار مدرسه آینده انجامید. یافته ها نشان داد که دانش آموزان دختر، یادگیری دیجیتال را فضایی پویا، جذاب و در عین حال نیازمند پیوند عاطفی توصیف میکنند. تصویر ذهنی آنان از مدرسه آینده، تلفیقی خالقانه از فناوری های پیشرفته نظیر هوش مصنوعی و واقعیت مجازی با فضاهای سبز، شاداب و سرشار از تعامالت انسانی و فاقدمحدودیتهای فیزیکی سنتی است. در نهایت، این نتایج بر ضرورت بازنگری در طراحی نظام های آموزشی و برنامه ریزی درسی بر پایه نیازهای فناورانه و عاطفی نسل جدید تاکید میکند.

کلیدواژه ها:

تجربه زیسته ، یادگیری دیجیتال ، مدرسه آینده ، دانش آموزان دختر ابتدایی پدیدارشناسی کیفی