تجربه زیسته معلمان ابتدایی از آموزش مهارت های آینده محور به دانش آموزان دختر شهر گرگان در سال ۱۴۰۴

هدف از این پژوهش تبیین و درک عمیق تجربه زیسته مدیران مدارس ابتدایی در مواجهه با چالش ها و فرصت های موجود برای تربیت نسل آینده و سنجش میزان آمادگی زیرساختی و نرم افزاری مدارس جهت پاسخگویی به نیازهای نوظهور کودکان در عصر تحولات شتابان است. این مطالعه با رویکرد پدیدارشناسانه و با تکیه بر مصاحبه های عمیق با مدیران صاحب تجربه به واکاوی ادراکات آنان در خصوص شکاف میان وضع موجود و وضع مطلوب تربیتی پرداخته است. یافته های اولیه نشان می دهد که اگرچه مدیران بر اهمیت تحول در رویکردهای پرورشی تاکید دارند، اما محدودیت های ساختاری، فرهنگی و کمبود ابزارهای نوین، مهم ترین موانع در مسیر ایفای نقش تحول آفرین آنان محسوب می شود. در نهایت این پژوهش پیشنهادات راهبردی جهت بازآرایی نظام مدیریتی مدارس ابتدایی به سوی یک محیط یادگیری خلاق، منعطف و آینده نگر ارائه می دهد تا مدرسه نه تنها به مثابه مکان آموزش، بلکه به عنوان کانون رشد و تعالی همه جانبه نسل های آتی تعریف شود.

کلیدواژه ها:

تجربه زیسته ، مدیران مدارس ابتدایی ، تربیت آینده نگر ، آمادگی تربیتی ، نظام آموزشی