نقش ارزشیابی توصیفی در بهبود خودتنظیمی یادگیری و کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ارزشیابی توصیفی در بهبود خودتنظیمی یادگیری و کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی به روش مروری کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که ارزشیابی توصیفی با تاکید بر بازخورد کیفی و فرایندمحور، به جای نمره های کمی، زمینه را برای پرورش مهارت های خودتنظیمی از جمله خودپایشی، خودارزیابی و هدف گذاری تحصیلی فراهم می کند. همچنین حذف نظام نمره دهی کمی، فشار روانی ناشی از اضطراب امتحان را در دانش آموزان به طور معناداری کاهش می دهد و محیطی امن و حمایت گر برای یادگیری ایجاد می کند. با این حال، اجرای موفق ارزشیابی توصیفی با چالش هایی نظیر نگرش سنتی معلمان و والدین، کمبود زمان و عدم تناسب با نظام ارزشیابی پایانی مواجه است. مقاله در پایان به ارائه توصیه های عملی برای معلمان، والدین و برنامه ریزان آموزشی جهت بهبود اجرای این رویکرد ارزشیابی پرداخته است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، خودتنظیمی یادگیری ، اضطراب تحصیلی ، بازخورد ، دوره ابتدایی