اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر شفقت به خود و خودانتقادی در زنان مبتلا به افسردگی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر شفقت به خود و خودانتقادی در زنان مبتلا به افسردگی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان مبتلا به افسردگی مراجعه کننده به مراکز مشاوره، کلینیک های روان شناسی و مراکز خدمات سلامت روان شهر تنکابن در سال ۱۴۰۴ بود. نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر از زنان واجد شرایط بود که پس از کسب نمره ۲۰ و بالاتر در پرسشنامه افسردگی بک ویرایش دوم، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را دریافت کرد و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از مقیاس شفقت به خود نف و مقیاس سطوح خودانتقادی تامپسون و زوروف گردآوری و با تحلیل کوواریانس بررسی شدند. نتایج نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب افزایش معنادار شفقت به خود و کاهش معنادار خودانتقادی در زنان مبتلا به افسردگی شد. بنابراین، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد رویکردی موثر برای تقویت رابطه مهربانانه با خود، کاهش خودسرزنشی و بهبود سازگاری روان شناختی زنان مبتلا به افسردگی است.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، شفقت به خود ، خودانتقادی ، افسردگی