نقش تنظیم هیجان در پیشگیری از رفتار های هیجانی پر تنش، اضطراب و پرخاشگری نوجوانان

زمینه و هدف: دوره نوجوانی با تغییرات تحولی گسترده و افزایش آسیب پذیری در برابر چالش های عاطفی و رفتاری همراه است. عدم مدیریت بهینه عواطف در این دوره می تواند به رفتارهای تکانشی و مرضی منجر شود. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش تنظیم هیجان در پیشگیری از رفتارهای هیجانی پر تنش، اضطراب و پرخاشگری در نوجوانان انجام شد.روش شناسی: پژوهش حاضر از نوع مروری است و پژوهشی های سال های اخیر با متغییر های عنوان پژوهش جمع آوری و تحلیل شده است.یافته ها: یافته ها نشان داد که راهبردهای ناسازگارانه تنظیم هیجان (مانند فاجعه سازی و ملامت خویش) رابطه مثبت و معناداری با رفتارهای هیجانی پر تنش، اضطراب و مولفه های مختلف پرخاشگری (جسمانی و کلامی) دارند. در مقابل، به کارگیری راهبردهای سازگارانه (مانند ارزیابی مجدد مثبت و تمرکز مجدد بر برنامه ریزی) به طور معناداری سطوح اضطراب و رفتارهای پرخاشگرانه را کاهش می دهد و به عنوان یک سازوکار پیشگیرانه قدرتمند عمل می کند. مدل ساختاری پژوهش نیز برازش مطلوبی با داده های تجربی داشت.نتیجه گیری: نتایج این پژوهش تاکید می کند که ضعف در تنظیم هیجان، هسته مرکزی شکل گیری اختلالات درونی سازی (اضطراب) و بیرونی سازی (پرخاشگری و رفتارهای پر تنش) در دوران نوجوانی است. بنابراین، طراحی و اجرای برنامه های مداخله ای و پیشگیرانه مبتنی بر آموزش راهبردهای تنظیم شناختی هیجان در مدارس و مراکز مشاوره، گامی ضروری جهت ارتقای سلامت روان و کاهش رفتارهای پرخطر در نوجوانان به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، رفتارهای هیجانی پر تنش ، اضطراب ، پرخاشگری ، نوجوانان