بررسی تاثیر اختلالات افسردگی و اضطراب مادر بر رشد جنین و سلامت نوزاد؛ مرور پروتکل های مداخلات زودهنگام

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 22

فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RVCONF08_043

تاریخ نمایه سازی: 29 شهریور 1405

چکیده مقاله:

مقدمه: اختلالات افسردگی و اضطراب در دوران بارداری از مهم ترین مشکلات سلامت روان در زنان محسوب می شوند که می توانند با پیامدهای نامطلوب متعددی برای مادر، جنین و نوزاد همراه باشند. شواهد پژوهشی نشان می دهد که استرس روانی مادر از طریق سازوکارهای هورمونی، التهابی و رفتاری می تواند بر رشد داخل رحمی جنین، سن بارداری هنگام تولد، وزن هنگام تولد و وضعیت سلامت نوزاد اثرگذار باشد. با توجه به اهمیت تشخیص زودهنگام و مداخله به موقع، بررسی جامع این ارتباط و تبیین پروتکل های مداخله ای ضرورت دارد. هدف: این مقاله با هدف بررسی تاثیر اختلالات افسردگی و اضطراب مادر بر رشد جنین و سلامت نوزاد و همچنین مرور پروتکل های مداخلات زودهنگام انجام شده است. روش پژوهش: این مطالعه به صورت مروری-تحلیلی انجام شده و منابع علمی معتبر در پایگاه های داده بین المللی مورد بررسی قرار گرفته اند. مطالعات منتخب بر اساس ارتباط میان افسردگی و اضطراب دوران بارداری با شاخص های رشد جنینی، پیامدهای نوزادی و راهبردهای مداخله زودهنگام تحلیل شدند. یافته ها: یافته ها نشان می دهد که افسردگی و اضطراب مادر با افزایش خطر زایمان زودرس، کاهش وزن هنگام تولد، اختلال در رشد داخل رحمی، افزایش احتمال بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان و مشکلات تنظیم هیجانی و تکاملی در نوزاد مرتبط است. همچنین، عواملی نظیر شدت علائم روانی، تداوم اختلال، حمایت اجتماعی ناکافی و هم ابتلایی با استرس های روانی-اجتماعی می توانند این اثرات را تشدید کنند. مداخلات زودهنگام شامل غربالگری سیستماتیک، مشاوره روان شناختی، درمان شناختی-رفتاری، آموزش مهارت های مقابله ای، حمایت اجتماعی و در موارد لازم درمان دارویی تحت نظر متخصص، می توانند نقش موثری در کاهش عوارض داشته باشند. نتیجه گیری: اختلالات افسردگی و اضطراب دوران بارداری نه تنها سلامت روان مادر، بلکه رشد جنین و پیامدهای نوزادی را نیز تحت تاثیر قرار می دهند. اجرای پروتکل های استاندارد غربالگری و مداخله زودهنگام در مراقبت های دوران بارداری می تواند به بهبود نتایج مامایی و نوزادی کمک کند. پیشنهاد می شود خدمات مراقبت های بارداری با رویکرد یکپارچه روان تنی و همکاری میان ماما، روان شناس و پزشک متخصص تقویت شود.

نویسندگان

یونس کیهانی فر

دستیار آموزشی گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز (نویسنده مسئول*)

اسما لویمی اصل

دانشجوی کارشناسی رشته روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز

الهام نیسی

دانشجوی کارشناسی رشته روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز

سنا خجسته مهر

دانشجوی کارشناسی رشته روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز

زهرا حاجی زاده

دانشجوی کارشناسی رشته روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز

سیده معصومه فواضلی

دانشجوی کارشناسی رشته روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز