نقش سبک های دلبستگی بر اضطراب در بین دانش آموزان و دانشجویان دارای اختلالات اضطرابی؛یک مطالعه مروری نظام مند

مقدمه: اضطراب یکی از شایع ترین اختلالات روان شناختی در میان دانش آموزان و دانشجویان است که عملکرد تحصیلی و اجتماعی آن ها را تحت تاثیر قرار می دهد. نظریه دلبستگی بالبی نشان می دهد که کیفیت رابطه اولیه کودک با مراقب، الگوهای شناختی و هیجانی پایداری ایجاد می کند که می تواند آسیب پذیری یا مقاومت در برابر اضطراب را تعیین کند. این مطالعه مروری با هدف بررسی ارتباط بین سبک های دلبستگی (ایمن، اضطرابی-دوسوگرا، اجتنابی) و سطوح اضطراب در دانش آموزان و دانشجویان انجام شده است.روش: مطالعه حاضر از نوع مروری نقلی است. مقالات مرتبط از پایگاه های PubMed، Scopus، ScienceDirect، Google Scholar، SID و Magiran با کلیدواژه های «سبک دلبستگی»، «اضطراب»، «دانش آموز»، «دانشجو» و «نوجوان» جمع آوری شدند. از بین ۴۵ مقاله اولیه، پس از غربالگری، ۱۵ مقاله واجد شرایط (منتشر شده بین سال های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۶) برای تحلیل نهایی انتخاب شدند.یافته ها: نتایج مرور نشان داد که سبک دلبستگی ناایمن، به ویژه نوع اضطرابی-دوسوگرا، با سطوح بالاتر اضطراب فراگیر، اضطراب اجتماعی و اضطراب امتحان در دانش آموزان و دانشجویان همبستگی مثبت و معناداری دارد. در مقابل، دلبستگی ایمن با اضطراب کمتر و تاب آوری بیشتر همراه بود. دلبستگی اجتنابی نیز با اضطراب پنهان و علائم جسمانی (مانند سردرد و دل درد) ارتباط نشان داد. همچنین نقش تعدیل گر جنسیت (اضطراب بیشتر در دختران با دلبستگی ناایمن) و سن (تاثیر قوی تر در نوجوانی) تایید شد.نتیجه گیری: سبک دلبستگی به عنوان یک عامل پیش بین مهم در آسیب پذیری اضطرابی دانش آموزان دانش آموزان و دانشجویان عمل می کند. طراحی مداخلات پیشگیرانه و درمانی مبتنی بر دلبستگی (مانند «حلقه امنیت») در مدارس، دانشگاه ها و خانواده ها می تواند به کاهش اضطراب و بهبود سلامت روان دانش آموزان دانش آموزان و دانشجویان کمک کند.

کلیدواژه ها:

سبک دلبستگی ، اضطراب ، دانش آموزان و دانشجویان ، نظریه دلبستگی ، سلامت روان