چشم اندازهای نوین درمانگری و تعامل با استرس در دوران جنگ، آتش بس (جنگ سرد) و پساجنگ

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 20

فایل این مقاله در 25 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RVCONF08_036

تاریخ نمایه سازی: 29 شهریور 1405

چکیده مقاله:

مقدمه: تحولات ژئوپلیتیک و تداوم تنش های نظامی در دوره های جنگ، آتش بس (جنگ سرد) و دوران پساجنگ، الگوهای پیچیده ای از آسیب های روانی و استرس های مزمن را بر جوامع و افراد تحمیل کرده است. هدف: هدف بررسی چشم اندازهای نوین در رویکردهای درمانگری و استراتژی های تعامل با استرس در این سه مقطع زمانی متمایز، به تحلیل تحول پارادایم های روان شناختی می پردازد. در دوران جنگ، تمرکز بر مداخلات بحرانی و مدیریت تروماهای حاد (Acute Trauma) بود؛ در دوران جنگ سرد، با ظهور استرس های ساختاری و اضطراب های وجودی ناشی از تهدیدات هسته ای، رویکردها به سمت مدیریت اضطراب و تاب آوری اجتماعی تغییر یافت. در دوران پساجنگ، چالش های جدیدی همچون بازسازی هویت، مدیریت اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) مزمن و بازگشت به زندگی مدنی، ضرورت به کارگیری درمان های مبتنی بر پذیرش، تاب آوری و مداخلات مبتنی بر جامعه را برجسته ساخت. روش کار: پژوهش حاضر از نوع اسنادی-کتابخانه ای و با روش کیفی انجام شده است، که مقالات و پژوهش های سال های اخیر را در جهت بررسی مورد تحلیل قرار گرفت. بحث: یافته های این مطالعه نشان می دهد که گذار از مدل های درمانی صرفا آسیب شناختی به سمت مدل های قدرت محور و تقویت ظرفیت های مقابله ای (Coping Mechanisms)، پاسخ اصلی به پیچیدگی های استرس در این دوران های متغیر بوده است. همچنین برای مقابله و تعامل با استرس جنگ، نیاز به اقدامات چندگانه روانشناختی، فیزیولوژیکی، رفتاری و معنوی است. آموزش این تعامل های چندگانه بین اعضای خانواده، اطرافیان و به طور غیرمستقیم برای کودکان و سالمندان ضروری است. علاوه بر آن، حمایت از دیگران به ویژه حمایت از سالمندان، کودکان و بیماران در کنار اینکه رفتاری نوعدوستانه است می تواند مبارزه جویی و استقامت روانی فرد را ارتقا دهد. نتیجه گیری: حفظ آرامش در زمان جنگ و بحران، فرآیندی چندبعدی است که نیازمند پذیرش واقعیت، مدیریت اطلاعات، تقویت روابط، مراقبت از بدن، تمرینات ذهنی، برنامه ریزی و حفظ امید است. با به کارگیری این اصول، فرد نه تنها آرامش خود را حفظ می کند، بلکه می تواند به عنوان الگویی برای دیگران نیز عمل کند و در کنار جامعه، از پس چالش های بزرگ برآید.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

یونس کیهانی فر

دستیار آموزشی، گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، خوزستان، ایران (نویسنده مسئول )

ریحانه صالحی

گروه روانشناسی، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران

محدثه کنعانی

گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

آرمیتا محمدی

گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

فاطمه لفته پور

گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

راضیه امیری

گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران